Dit zijn de 10 beste albums van 2015 tot nu toe

Nu we net over de helft van 2015 zitten is het een mooi moment om even de balans op te maken van wat er allemaal al is uitgekomen. 2015 is tot nu toe over de breedte genomen een behoorlijk sterk jaar, al lijken de echte uitschieters nog te ontbreken. We hebben echter nog een half jaar te gaan, dus alles is nog mogelijk.

Dit zijn in ieder geval de beste albums die 2015 ons tot nu toe te bieden heeft (in willekeurige volgorde):

Sufjan Stevens – Carrie & Lowell

Sufjan ging terug naar zijn roots en maakte een mooie en uiterst breekbare ode aan zijn stiefvader en overleden moeder.

Kendrick Lamar – To Pimp A Butterfly

Van alle sterke hiphopplaten die tot nu toe uitkwamen (A$AP Rocky, Earl Sweatshirt, Vince Staples) is die van Kendrick Lamar de beste. To Pimp A Butterfly is een lijvig meesterwerk geworden, waarop Kendrick zijn boodschap over rassengelijkheid naar binnen blijft rammen.

Blur – The Magic Whip

The Magic Whip is eigenlijk zoals Blur hoort te klinken; grappig, muzikaal en avontuurlijk.

Father John Misty – I Love You, Honeybear

De beste singer-songwriter plaat van het jaar tot nu toe, als is Father John Misty absoluut geen standaard ‘man met gitaar’.

Jamie XX – In Colour

Jamie XX bracht met In Colour een heerlijke zomerse plaat uit, vol steeldrums, fijne beats en melodieën.

Courtney Barnett – Sometimes I Sit And Think, And Sometimes I Just Sit

Misschien wel het meest besproken debuut van 2015. Barnett maakt met haar lijzige zang en scherpe teksten indruk op Sometimes I Sit And Think, And Sometimes I Just Sit.

Villagers – Darling Arithmetic

Villagers frontman Conor O’Brien rekent op Darling Arithmetic af met zijn innerlijke demonen. Dat mag hij vaker doen als het zo goed klinkt als op dit album.

My Morning Jacket – The Waterfall

My Morning Jacket is na een aantal mindere albums weer helemaal terug met The Waterfall. Gewoon een goede folkrockplaat.

Patrick Watson – Love Songs For Robots

Patrick Watson levert met zijn vierde weer een prachtige, eclectische plaat af.

Viet Cong – Viet Cong

Een dik half uur rammen, dat is Viet Cong. Weinig indierockplaten klonken dit jaar zo spannend en sinister als het debuut van Viet Cong.

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>