Album van de week – Grinderman – Grinderman

Na vele jaren van vooral ingetogen werk op zijn platen met de Bad Seeds, was Nick Cave aan iets anders toe. Aan pure, onversneden rock 'n roll. Aan flink raggen op een gitaar. Aan bijten, sneren, spugen en wild om zich heen trappen, zoals hij 25 jaar (!) terug deed met The Birthday Party. En dan niet onder de vlag van zijn vaste begeleidingsband, maar via een frisse start onder een andere naam. Enter Grinderman, het project van Cave met drie van zijn Bad Seeds, waarop de Australiër op een sublieme manier ouderwets ruig en gruizig te keer gaat. Verwacht dus geen subtiele pianoballades: Grinderman is een fantastische, stevige rockplaat geworden met bluesy en psychedelische trekjes. Niet van een frontman op piano met begeleiders, maar van een heuse band met een gelijkwaardige rolverdeling.

Enkele jaren lang schreef Cave zijn romantische ballades van negen tot vijf op kantoor in Londen. Dat leverde onder meer Nocturama ('03) op. Een mooie plaat, met het pure heroïneshot Babe I'm On Fire van 15 minuten erop. Maar als geheel bleef dit werkje toch wat achter vergeleken met de rest van zijn oeuvre. Voor de meesterlijke dubbelaar Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus ('04) durfde Cave het weer aan om met zijn Bad Seeds de nummers spontaan in de studio te laten ontstaan, wat misschien wel zijn beste werk ooit opleverde.

Vooral het Abattoir Blues-deel kende weer wat heftiger uitspattingen zoals Cave ze al jaren niet meer had gemaakt. Het hardere werk beviel hem blijkbaar zo goed dat hij zich met drie van zijn Bad Seeds Jim Sclavunos, Martyn P. Casey en Warren Ellis opsloot in de studio. Om alweer na een dikke week weer naar buiten kwam met genoeg materiaal voor een ziedende rockplaat. "Ik dacht: laat ik dit nog maar eens doen voordat ik vijftig word", zegt de 49-jarige Cave in een interview met de Volkskrant.

Om die ingeving kunnen we nu alleen maar erg blij zijn. Want Grinderman is 11 nummers en 40 minuten lang compromisloos intens, spannend en hard. Wie ooit alleen kennis maakte met Cave als romanticus op The Boatman's Call ('97), zal zich rot schrikken. Fans van het eerste uur die begin jaren tachtig Cave's eerste band The Birthday Party al op handen droegen, zullen zielsgelukkig zijn met Grinderman. De intens gemene gitaarriff in plaatopener Get It On zal iedere Cave- en Birthday Party-fan nog lang heugen. Single No Pussy Blues maakt het overrompelende openingsoffensief af. "She just never wants to", beklaagt Cave zich over de vrouw die maar niet het bed met wil delen, op een rusteloos ritme en noisy gitaargeweld.

Niet alles rockt even hard: tweeluik Electric Alice en titelnummer Grinderman blinken juist weer uit in een onheilspellende dreiging. Waardoor de heftig rockende songs Depth Charge Ethel en Honey Bee (Let's Fly To Mars) juist twee keer zo hard aan komt. De tweede helft van Grinderman kent nog wat luchtiger, maar nooit zoete momenten zoals het bedrieglijke lichte Go Tell The Women en het droevige Man In The Moon. Waarop afsluiter Love Bomb de luisteraar definitief knock out achterlaat. Eenmaal bijgekomen snappen we waarom er een in het kruis geschopt aapje op de hoes staat en willen we nog maar een ding: Grinderman opnieuw opzetten.

Op een vroege, via internet uitgelekte versie van de plaat stonden nog enkele ingetogen, melodieuze ballades, zoals Chain of Flowers en Decoration Day. Die deden echter toch teveel aan het werk van de Bad Seeds denken, vond het kwartet. Dat was niet de bedoeling, dus die hebben de plaat uiteindelijk niet gehaald. Al had I Don't Need You To Set Me Free qua toon en sfeer prima op Abattoir Blues gepast. Verder hebben Cave en consorten groot gelijk gehad om te zoetsappige momenten te schrappen. Grinderman is beslist andere koek dan de albums van Nick Cave & The Bad Seeds en gunt de Australische held een tweede jeugd. Met als resultaat een ‘debuut' – een van de debuten van 2007 zouden we bij jonge bandjes zeggen – om een diepe buiging voor te maken. Ik wacht met smart op een tournee, al is nieuw werk van Nick Cave & The Bad Seeds ook alweer aangekondigd. Respect voor deze harde werkers!

Bekijk hier de video van No Pussy Blues. Luister dit nummer en ook Get It On op MySpace.

Lees ook:
- Nieuwe Nick Cave & The Bad Seeds-plaat: geen tour voor Grinderman?
- Nog een keer genieten van Nick Cave live
- Nick Cave is terug als The Grinderman

Eerdere albums van de week, met oa. Arcade Fire, Kaiser Chiefs, Klaxons, The Shins en The Good, The Bad And The Queen.

Lees ook:Nieuwe Nick Cave & The Bad Seeds-plaat: geen tournee voor Grinderman?
Lees ook:Nieuwe Nick Cave & The Bad Seeds in maart: dig, Lazarus, dig!!!
Lees ook:Nick Cave terug als The Grinderman
Lees ook:Luisteren: nieuwe Nick Cave and the Bad Seeds
Lees ook:Nick Cave and the Bad Seeds in april naar Amsterdam