Recensie: Common – The Dreamer/The Believer

.

Common

–

The Dreamer/The Believer

Door Yorick Smakman

Weer een nieuwe hiphop plaat van een bekende, gevestigde naam, zo vlak na het verschijnen van Undun van The Roots. Helaas kan de nieuwe Common, The Dreamer/ The Believer niet zo’n succes genoemd worden als de nieuwe plaat van The Roots. In het algemeen kun je stellen dat de raps van Common gewoon goed zijn, soms zelfs erg goed, maar dat de refreinen in veel gevallen te wensen overlaten en zelfs irritant zijn. Het zijn in mijn ogen over het algemeen klagerige, zeurende melodieën die ook nog te lang duren.

Er zijn gelukkig wel wat uitzonderingen te vinden. Zo staat er een nummer met Nas op, Ghetto dreams, en dat is echt een toplied. Dit lied was echter al wat langer uit, want het was de eerste single, dus de verrassing was er al een beetje af, maar toch. Ook staat er een nummer op The Dreamer/The Believer waarvan John Legend het refrein verzorgt, en dat is een verrassend goed lied.

Common – “Raw” by ThinkCommon

Ook het lied Raw is een positieve uitzondering. Daarin zijn de raps namelijk nog beter dan op de andere liedjes en is het refrein ook nog eens niet irritant. Maar dan zijn er ook nummers als Celebrate en die halen het niveau van het album gewoon echt naar beneden. Het refrein hiervan doet een beetje denken aan een lied van een willekeurige boyband, en dat kan in het geval van hiphop niet bepaald een compliment zijn. Maar dan is het zo mogelijk nog slechter dan het gemiddelde Backstreet Boys lied. En dan is het nog een gejatte sample ook. Op zich geen ramp bij hiphop, maar jat dan iets fatsoenlijks. En zo zijn er wel meer voorbeelden, het refrein van Cloth is ook niet om over naar huis te schrijven. Wel zelf bedacht, dat moet je hem nageven.

Maar, alle vervelende refreinen ten spijt, er valt ook veel positiefs over het album te zeggen. Het is een plaat die iets heel positiefs over zich heeft, waarvan het gevaar bij hiphop is dat het misschien moeilijk serieus te nemen is. Toch is dit, uit zijn religieuze overtuiging voortkomende optimisme niet storend en geeft het de plaat juist iets extra’s. Common is gewoon een erg goede rapper, die nog net zo overtuigend klinkt als op zijn eerste albums. Ook zijn de beats van zijn goede vriend en vaste producer No I.D. meer dan in orde. Maar bij die refreinen, daar gaat het toch wel een beetje mis. Toch blijft het album ondanks dat overeind en is het een stuk beter dan zijn vorige album en dan menig ander nieuw hiphop album van het afgelopen jaar.

Yorick Smakman

Lees ook:Recensie: Spinvis – Tot Ziens, Justine Keller
Lees ook:Recensie: Undun, het nieuwe album van The Roots
Lees ook:Recensie: Thee Oh Sees – Carrion Crawler / The Dream
Lees ook:Recensie: El Camino, van de Black Keys
Lees ook:Video: Weezer maakt WK-lied Represent