Een avondje Jarvis Cocker is vooral gezellig

Caroline) Daar stond hij dan, maandagavond in Paradiso. Legendarisch Britpopicoon en voormalig Pulp-frontman Jarvis Cocker. Wonderlijk genoeg nog niet eens voor een uitverkochte zaal, maar goed: hoeveel mensen kennen wel de in 2001 opgeheven band Pulp, maar niet de zanger bij naam? Cocker is vorig jaar dan ook weer helemaal opnieuw begonnen met zijn uitstekende soloplaat Jarvis, dit tot grote vreugde van de (Pulp)fans die er in Paradiso wel bij waren. Zij kregen een aangenaam los concert voorgeschoteld, met prima uitvoeringen van het solowerk en een vrolijk er op los babbelende Jarvis, zodat we bijna kunnen spreken van een ronduit *vies woord alert* gezellige avond. Wie had dat van tevoren gedacht?

Een ding valt na dik vijf jaar nog eens dubbel en dwars op bij het zien van Cocker op het podium: zijn innemende houding op het podium, de drukke, spastisch aandoende armbewegingen en houterige danspassen en de voor zijn doen intense manier van zingen. Jarvis Cocker is geen wereldzanger, zelf weet hij dat ook, maar binnen zijn eigen beperkingen blijft zijn stem prima overeind, terwijl zijn geoliede begeleidingsband toch niet bepaald zachtjes speelt. Zeker niet in de 'hardere' nummers die live flink rocken, zoals het uptempo Fat Children en het heerlijk meebrulbare Black Magic.

Tussen de sterke liedjes van zijn solodebuut door vertelt hij zijn verhaaltjes, grapjes en anekdotes, zodat het optreden een soort gezellige mix wordt tussen een concert en een stand up comedy-act. Nooit geweten dat Jarvis in Amsterdam ooit een fiets gestolen had, na een show met Pulp. En zou het geen idee wezen om in plaats van enkel vrouwen ook eens mannen achter de ramen te zetten? De droge humor doet het goed bij het publiek, maar op die manier krijgt het concert geen moment iets wat ook maar lijkt op vaart of een aangename spanningsboog. Al die praatjes met de mededeling als 'laten we nog een liedje doen' maken dat een optreden van Jarvis Cocker anno 2007 wel een vrijblijvende aangelegenheid is. Er ontbreekt urgentie, om maar even een lelijke popjournalistieke term uit de mottenballen te trekken, terwijl die beslist te horen is op zijn soloalbum.

Maar het is een overkomelijk minpuntje. Cocker heeft het namelijk duidelijk weer erg naar zijn zin op het podium en staat er de hele avond ontspannen bij. Intussen komen zowel de uptempo liedjes als de rustigere nummers en zelfs een cover van Jimi Hendrix' Purple Haze (!) live geweldig uit de verf. Op zijn 43ste zal Jarvis Cocker geen honderden nieuwe zieltjes meer winnen, zeker in Nederland niet. Wellicht toch wegens te Brits? Maar zijn bestaande fans kunnen meer dan tevreden zijn over zijn tweede leven als soloartiest. Dat er nog meer mooie optredens én albums mogen volgen!

De foto bij dit artikel is gemaakt door Caroline van Oosten-de Boer. Was jij ook bij Jarvis Cocker in Paradiso? Laat dan weten wat je ervan vond!

Lees ook:Jarvis concerteert in Paradiso
Lees ook:Jarvis Cocker spreekt
Lees ook:Jarvis Cocker: Pulp niét terug bij elkaar in 2010
Lees ook:Jarvis Cocker geeft een album met natuurgeluiden weg
Lees ook:Jarvis Cocker (ex-Pulp) komt met soloplaat