Stereogum brengt hopeloos mislukt ‘eerbetoon’ aan OK Computer

Terwijl de leden van Radiohead in New York zijn om hun zevende album te masteren, wordt her en der het 10-jarig jubileum gevierd van het meesterwerk OK Computer, verschenen in juni 1997, door Nederlandse popcritici net uitgeroepen als op twee na beste album aller tijden. Ook het Amerikaanse weblog Stereogum draagt een steentje bij en vroeg twaalf Amerikaanse acts om allen een nummer van OK Computer te coveren. Acts die ook echt fan zeggen te zijn van Radiohead, waaronder Cold War Kids, John Vanderslice en My Brightest Diamond, om er zodoende een waar eerbetoon van te maken. Helaas: ondanks de ongetwijfeld zeer goede bedoelingen is Stereogum Presents… OKX: A Tribute to OK Computer een miskleun van jewelste geworden.

Goed, het is best prijzenswaardig te noemen dat de meeste bands iets eigens hebben proberen te maken van de twaalf stuk voor stuk klassieke nummers die OK Computer telt. Maar bij het luisteren van deze versies valt alleen maar des te meer op hoe dit meesterwerk feitelijk niet na te spelen is. Het dan maar onherkenbaar bewerken van een song neemt deze onmogelijke opgave niet weg: luister daarvoor maar eens zelf naar een ronduit afschuwelijke versie van Paranoid Android door Slaraffenland of een hemeltergend slecht uitgevoerd Electioneering door Cold War Kids, een toch erg goede band. Het lezen van de door hen geschreven liner notes waarin staat hoeveel de acts van Radiohead houden, maakt het des te pijnlijker.

The Twilight Sad blijft ritmisch en qua sfeer dicht bij het origineel van Climbing Up The Walls, maar meent de melodie te moeten maskeren met een bak lelijke gitaarnoise. Zanger John Vanderslice doet niets om van Karma Police iets eigens te maken, maar speelt en zingt het slechts lelijk na. Deze cover omschrijven als een gruwelijke verkrachting is nog steeds een fel understatement.

Waarmee we bij het grootste probleem van dit mislukte "eerbetoon" komen: alle vocalisten van dienst heten simpelweg geen Thom Yorke. Zijn intense engelenzang draagt voor een groot deel de nog altijd bloedmooie prachtliederen als Let Down, Lucky en The Tourist. De dameszang van My Brightest Diamond (Lucky) of de zanger van David Bazan's Black Cloud (Let Down, met gekopieerde overdub!) weten zulk een emotionele overtuigingskracht geen seconde ook maar te benaderen. Enige lichtpuntje is eigenlijk de sfeervolle openingstrack: een trage, intieme versie van Airbag door Doveman kan er aardig mee door.

Mocht je het Stereogum-tribute na dit commentaar toch nog willen horen, ga dan naar de site om losse tracks te downloaden of klik simpelweg hier voor het complete pakket. Luister en huiver. Of kun jij hier wel van genieten?

Lees ook:
- Radiohead-producer voert ons hapjes van nieuwe songs
- Nieuwe Radiohead: "We zijn er bijna, maar nog niet helemaal"
- Radiohead begonnen met mix zevende album
- Thom Yorke: nieuwe Radiohead begint ergens op te lijken

Lees ook:Video: My Brightest Diamond – Inside a Boy
Lees ook:Concerttip: John Vanderslice ontvlucht de studio
Lees ook:Review: My Brightest Diamond – A Thousand Shark’s Teeth
Lees ook:Nieuwe webcast Radiohead op oudejaarsavond
Lees ook:Video: Radiohead covert The Rip van Portishead

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!

Door Joris Rietbroek op di 17 jul 2007 om 07:38, in de categorie Algemeen.

12 Reacties Permalink

Geplaatst door Kleef op 17 juli 2007 om 9:25

Wel grappig dat de meest acceptabele versie van een Radiohead-song gebracht wordt door een Dove man. Staat het dichtst bij de band zelf; wij hadden allang het vermoeden dat Radiohead uit enkel dove mannen bestond.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Chris op 17 juli 2007 om 10:36

Zeg dan niks, Kleef…

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Joris op 17 juli 2007 om 10:57

Je commentaar wordt er bepaald niet snediger op als je niets van de band in kwestie weet, Kleef.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Hans op 17 juli 2007 om 17:28

wat dan wel een grappige (eerbetoon?) uitvoering is die nog best wel goed te pruimen is op zich is de uitvoering van “Easy star all star” getiteld “radiodread”, de nummers van OK Computer alleen dan op een reggea manier, heel anders dan het origineel, maar daarom niet minder leuk.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Michiel op 17 juli 2007 om 21:33

Ok. Maar het blijft kutmuziek

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Storm op 18 juli 2007 om 7:37

Ach gut Joris, hebben ze zitten spelen met één van je favorieten en vind je dat niet leuk? Ik had OK Computer ook in mijn top 10 staan, maar vind je reactie hierboven echt schromelijk overdreven. Ik vind veel van deze nieuwe versies juist best koel. Maar ja, het zal wel schelen dat ik veel van de artiesten die er aan mee doen al wel kon waarderen voordat ik deze tribute hoorde. Je zou het imho juist koel moeten vinden dat ze proberen er echt wat eigens van te maken. Het is toch logisch dat John Vanderslice Karma Police verVandersliced? En Nadler No Surprises op háár manier speelt? Dat dat niet altijd geweldig uit pakt, soit, maar het grootste deel van deze versies is toch wel erg fraai. Check overigens ook maar eens de cd van Doveman. Fraaie plaat.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Joris op 18 juli 2007 om 8:20

Iedereen mag van mij proberen op een creatieve manier iets nieuws of anders te maken van een erkend meesterwerk. Spelen mag beslist, juich ik zelfs toe, het is voor mij geen principekwestie: “Van die plaat moet je met je tengels afblijven.”

En ik zou het leuk kunnen vinden, als tenminste het eindresultaat op dit album zo’n tien van de twaalf keer niet zo verrot zou uitpakken.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Storm op 18 juli 2007 om 8:24

Het komt wel over als een principekwestie, Joris. Maar ik begrijp dus dat als ze een versie opgenomen hadden die een schaamteloze kopie van het origineel geweest was, je er geen probleem mee gehad had? (ben ook benieuwd naar de twee versies die je wel goed vindt) Over Vanderslice zijn we het volgens mij iig faliekant oneens. Die maakt zich juist wel het nummer eigen.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Joris op 18 juli 2007 om 9:39

Ehm, nee: met schaamteloze kopieën heb ik niet veel, zie ook mijn vorige reactie. Ik ben inderdaad nooit een liefhebber van de muziek van John Vanderslice geweest, en zijn cover maakt me idd zeker geen fan. De stem van Marissa Nadler heeft me tot nu toe ook niet kunnen bekoren, ze zingt No Surprises best netjes na, meer niet.

De Airbag-versie van Doveman vind ik dus goed gedaan, net als na herbeluistering de electrorockversie van Subterrenean Homesick Alien van Mobius Band, doet me zeer aan die plaat van 120 Days denken, leuke versie. Bij een tweede keer luisteren viel me alsnog My Brightest Diamond op, aardige bewerking van Lucky. Het zijn dus de elektronischer bewerkingen van de songs die ik nog het meest zie zitten.

Mmm, dat zijn zelfs al drie aardige tot goede versies, zou het een groeiplaatje zijn?

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Storm op 18 juli 2007 om 10:05

Kijk, dat maakt al een boel uit. Het slecht vinden zit ‘em dus niet zozeer in het slecht zijn van de nieuwe versies als wel in het niet (of minder) kunnen waarderen van de (sound van de) meeste deelnemende acts door jou als ik het zo lees.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Joris op 18 juli 2007 om 10:08

Niet per se, want ik ben weg van Robbers & Cowards van Cold War Kids en vind The Twilight Sad ook een behoorlijk goede band. Maar wat ze hier met hun materiaal doen vind ik op z’n zachtst gezegd niet geweldig.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Storm op 18 juli 2007 om 11:00

Misschien zijn het stiekem wel gewoon slechte liedjes

Antwoord op deze reactie