Review: My Morning Jacket – Evil Urges

Begonnen als introvert, rammelend indiebandje met countrytrekken en in vier albums uitgegroeid tot een bijzonder robuuste, daverende rootsrockband die gevoelige snaren weet te raken: My Morning Jacket uit Kentucky.: En nu is daar album nummer vijf, als we de geweldige dubbele liveplaat Okonosos niet meerekenen: Evil Urges. Begon de band rond songsmid en bezielde zanger Jim James op voorganger Z al meer te experimenteren met andere geluiden en ritmes en wat snufjes elektronica, op Evil Urges heeft het geluid van de band zich zowaar nog verder verbreed, zonder ook maar een promille aan intensiteit of pracht in te boeten.

Het is in de eerste minuten van de plaat misschien even schrikken: Jim
James zingt plotseling met een hogere kopstem zonder de bekende galm
erop, in ronduit soulvolle openingsnummers Evil Urges – met heftig
middenstuk – en Touch Me, I'm Going To Scream. De rockende ode aan
Prince die het bijna geil funkende Highly Suspicious is, doet misschien
eerst de wenkbrauwen fronsen, maar ontpopt zich na even doorzetten al
gauw als een van de hoogtepunten van de plaat. Een hitsig My Morning
Jacket met bulderend mannenkoortje? Dat hadden we nooit van de band
verwacht. De kracht van de verrassing, kortom.

Na deze in eerste
instantie nogal bevreemdende opening, blijkt al snel hoe perfect Evil
Urges qua opbouw in elkaar steekt. In het middenrif van de plaat worden uitbundige,
luchtige popsongs met seventies rock- en country-elementen als I'm
Amazed en Two Halves, fraai afgewisseld met enkele intiemere,
bloedjemooie ballades waarin geregeld violen opduiken. Thank You Too en Look At You zijn prachtige liedjes, maar James zong zelden zo naakt en kwetsbaar in
Librarian, een van de mooiste liedjes die de band ooit opnam, over die
stiekem best wel sexy bibliothecaresse, als ze eenmaal dat brilletje
heeft afgezet en haar haar heeft losgegooid.

Een daverende finale volgt in de vorm van dampend intense rocksongs
Aluminium Park en Remnants, en het afsluitende Touch Me I'm Going To
Scream Part 2, met dansbare beat en keyboards die uiteindelijk zo
vertragen dat de luisteraar de ruimte krijgt om weer op adem te komen.
Wederom een briljant My Morning Jacket-album derhalve, dat hooguit net
niet tipt hun aan volbloed, vijf sterren rockplaat It Still Moves. Meer
kritiek is niet te verzinnen. My Morning Jacket is live zeker niet te
missen en speelt begin juli in Europa: op vrijdag 5 juli op Rock
Werchter en op dinsdag 8 juli in de Melkweg in Amsterdam (****1/2).

The Making Of Evil Urges

Lees ook:
- My Morning Jacket heeft vijfde album Evil Urges bijna af


Lees ook:My Morning Jacket opnieuw naar Nederland
Lees ook:My Morning Jacket heeft vijfde album Evil Urges bijna af
Lees ook:My Morning Jacket’s Jim James dondert van podium
Lees ook:Primal Scream ziet een prachtige toekomst voor zich…
Lees ook:Primal Scream doet het met CSS-zangeres Lovefoxxx

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!


  • Geplaatst door Bas op 19 juni 2008 om 18:45

    Ik vind ‘m (in tegenstelling tot de slechte reacties op Graz) ook érg goed. Uitstekende recensie (dus) ook weer, Joris.
    Absoluut de moeite van het bekijken waard op Werchter.

  • Geplaatst door Viceversa op 20 juni 2008 om 0:45

    Fijn album maar ben t eens met de recensist it still moves gaat boven evil urges ;)

  • Geplaatst door freakystyle op 20 juni 2008 om 16:53

    De beste twee platen van My Morning Jacket vind ik nog altijd de eerste twee en dan vooral At Dawn. Evil Urges is een prima plaat, maar wel de minste uit hun oeuvre.

Geef een reactie