Eurosonic: het einde van popjournalisten en woekerhandel?

Dag twee van Eurosonic/Noorderslag in Groningen biedt interessante discussies over het einde van de popjournalist en de zwarthandel in kaartjes, gevolgd door een wisselvallige avond met gelukkig wel dé muzikale verrassing van het weekend. Eurosonic is (voor de mensen die van muziek hun werk maken) niet alleen ‘s avonds bandjes kijken, maar ook overdag borrelen, handjes schudden en conferenties volgen. Een paar daarvan zijn ook interessant voor de “gewone” muziekliefhebber en in ieder geval voor de schrijvers en lezers van deze blog. Zoals bijvoorbeeld het ‘apocalyptische’ 3VOOR12-seminar over het einde van de popjournalistiek.

Er zou een volledig apart artikel geweid kunnen worden aan dit onderwerp, maar in dit Eurosonic-verslag zal ik het kort houden.

Presentator Ron van der Sterren vraagt zich af wat hij nog moet doen als een vrijwilliger van 3VOOR12 Arnhem-Nijmegen in Doornroosje het laatste nieuws rond de nieuwbouwplannen hoort en daar wat over schrijft. Als hij vervolgens de foto-tentoonstelling met werk van de vrijwilligers aanprijst, valt er precies op dat moment een foto naar beneden. “Zeker opgehangen door een vrijwilliger”, schampert een van de aanwezigen. Aan tafel Menno Pot van de Volkskrant (de popjournalist) en Coen Schilderman van File Under (de blogger).

Zijn betaalde muziekjournalisten per definitie professioneel en vrijwilligers daarom niet? Schilderman ziet zichzelf in ieder geval niet als journalist, maar als iemand die leuke stukjes wil schrijven over CD’s. Menno Pot ziet zich in eerste plaats als iemand die van schrijven z’n beroep heeft gemaakt. Wat hem betreft, bestaan de professional en de vrijwilliger naast elkaar en vullen ze elkaar prima aan. Aan het eind van het uur mag het publiek ” ja of nee” stemmen. Niemand zegt ja, maar bijna de helft steekt helemaal geen vinger op. Uitkomst onbeslist?

Zelf reageerde ik al voor dit weekend op die aankondiging. En discussieert u ook hier vooral zelf verder.

Ook interessant; de discussie over wat zo mooi secundary ticketing in plaats van ordinaire zwarthandel is gaan heten, Ofwel het doorverkopen van kaarten door woekerbureaus als Rang1 tickets, Budgetticket en inmiddels vele anderen. Al zijn er ook officiële kanalen die hetzelfde doen (viaGoGo).

Volgens Roberto Traxel van Mojo zetten die woekerbureaus studenten en huisvrouwen in de rijen voor het postkantoor en komen ze zo aan hun kaarten. Ongetwijfeld, maar zo komen ze echt niet aan die grote aantallen, zoals die 500 ongeldig gemaakte tickets voor Il Divo. Of aan tickets voor concerten die alleen online en telefonisch te koop waren, zoals AC/DC. Daar moet toch meer achter zitten? Er wordt helaas niet echt over doorgevraagd, en mag er een volgende keer ook nog wel dieper worden ingegaan op het hoe en waarom van die servicekosten.

De betrokken partijen zijn overigens nog steeds niet happig om kaarten op naam te maken (teveel gedoe), maar er wordt volgens Tweede Kamerlid Arda Gerkens (SP) nu wel serieus werk gemaakt van een wet tegen die woekerhandel. Doorverkopen via Marktplaats kan straks wellicht nog steeds, maar dan met maximaal 10% bovenop de prijs (om je eigen onkosten te dekken).

De wet is al een tijdje in de maak of zelfs in behandeling; het is wachten op bespreking in de Tweede Kamer.


Lees ook:Gerechtigheid in uitspraak kort geding rond geblokkeerde voetbalkaarten
Lees ook:500 extra Lowlands-kaartjes binnen mum van tijd weer foetsie
Lees ook:Handig: concertkaartjes Patronaat voortaan op je mobiel
Lees ook:Geen Eindhovens Virusfestival in 2008
Lees ook:Lowlands 2010 binnen 10 dagen uitverkocht. Nu écht.

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!


  • Geplaatst door freakystyle op 17 januari 2009 om 14:38

    Niet echt een pittige discussie dus als ik je goed begrijp? Waren het alleen de blogger en de journalist of was het een bredere discussie?

  • Geplaatst door Storm op 17 januari 2009 om 21:57

    Ik vond het jammer dat de discussie niet echt van de grond kwam in het forum over de professionele journalistiek. Ik twijfel wel eens of mensen als die Peter de Bruijn wel echt lol hebben in hun werk. Hij was hier in ieder geval vooral bezig met het ventileren waarom we niet zonder mensen als hem kunnen, maar gunde het mij op de bank niet om daar even op terug te komen of in te haken. Vond ik wel jammer. En die mevrouw die graag stukjes wilde lezen waar ze om kon janken, die heeft blijkbaar de recensies in kranten etc. de laatste jaren niet meer gelezen. Dat soort staan daar volgens mij zelden of nooit meer in. Dat komt denk ik doordat bij die stukjes veel te veel het gevoel uitgeschakeld wordt bij het schrijven. Het mag wel positief zijn, maar het moet wel feitelijk blijven. Wat dat betreft koester ik File Under, daar mag je lekker vanuit de ik-vorm schrijven en het persoonlijk maken, waardoor een stukjes wat mij betreft wél kan ontroeren.

  • Geplaatst door Freakystyle op 18 januari 2009 om 2:34

    Ik ben het volledig met je eens. Ik stond altijd erg achter het manifest van de subjectivisten, dat popjournalistiek júíst subjectief moet zijn en zelfs alleen maar kán zijn. Vertel niet alleen wát je vindt, maar vooral ook waarom je dat vindt.

Geef een reactie