Review: Great Lake Swimmers – Lost Channels

Dat is voor de onvoorbereide liefhebber van Canadese alternative countryband Great Lake Swimmers wel even schrikken. Nieuw, vierde album Lost Channels knált naar Great Lake Swimmers-maatstaven in de eerst seconde meteen uit de speakers. Meerdere gitaren, robuust klinkende drums, een orgel en een vol geproduceerd geluid markeren openingsnummer Palmistry.

Van het intieme, verstilde geluid gekenmerkt door zachte gitaaraanslagen en kalmerend banjo-getokkel op de vorige albums, met Ongiara van twee jaar terug als voorlopig hoogtepunt, is hier even geen spaander meer over. Heeft de band rond songschrijver Tony Dekker daarmee dus de ziel aan de duivel der ‘gewone’ popmuziek verkocht? Het luide en duidelijk antwoord is een ‘Neen’. Want ten eerste is Palmistry ook weer een buitengewoon mooi liedje, gedragen door de zalvende stem van Dekker, die het maar niet voor elkaar lijkt te krijgen eens een slecht liedje neer te pennen.
Ten tweede is ruim de helft van Lost Channels Great Lake Swimmers ‘oude stijl’: verstilde liedjes gedrenkt en folk en country, maar anno 2009 wat minder lo-fi geproduceerd, wat een toegankelijker geheel oplevert. De volbloed countrypopsound van Palmistry keert slechts terug in twee andere sterke liedjes: single (goeie radiohit) Pulling On A Line en She Comes To Me In Dreams. Dan hoor je even de perfecte sound voor bij een autorit over een Amerikaanse Highway en niet het geluid dat past bij weidse bossen in een Canadees bergachtig landschap nabij die grote meren waarnaar de band is vernoemd.

Op de eerste helft van Lost Channels zijn de mooiste vertrouwd aandoende rustpunten Everything Is Moving So Fast, met mooie vrouwelijke gastzang van Serena Ryder en Concrete Heart. The Chorus In The Underground is een vlot, door banjo aangedreven countryliedje zoals ieder album van Great Lake Swimmers wel een geslaagd exemplaar telt. Zeker in de sfeervolle tweede helft van Lost Channels, ligt het tempo vertrouwd laag met rustig voortkabbelende, ontroerend mooie liedjes als Stealing Tomorrow, Still, River’s Edge of New Light, voorzien van spaarzame strijkers en een mooi klarinet-accentje.

Vorig jaar wel liefdevol Fleet Foxes omarmd, maar Great Lake Swimmers vooralsnog al dan niet bewust links laten liggen? Breng daar dan met deze vierde Swimmers-prachtplaat op rij maar snel verandering in. Ze verdienen het. (****)

Great Lake Swimmers is donderdag 30 april te zien in de Groningse Vera, op zaterdag 2 mei in DB’s te Utrecht en op maandag 4 mei in de Amsterdamse Paradiso; die avond spelen ook Shearwater en Hanne Hukkelberg. Ook speelt de band op op vrijdag 15 mei in de kapel van Roepaen Ottersum, net onder Nijmegen.

Great Lake Swimmers – Pulling On A Line

facebook share facebook share

1 Reacties // Reageer

One thought on “Review: Great Lake Swimmers – Lost Channels

  1. Freakystyle

    Vier bloedmooie platen, maar voor mij dan toch echt in deze volgorde van waardering:
    1. Bodies & Minds
    2. Great Lake Swimmers
    3. Ongiara
    4. Lost Channels

    Ongiara kent een paar zeer sterke momenten, maar ook niemendalletjes als Changing Colours. Ik vind dat Lost Channels te veel van de hak op de tak springt. Het contrast tussen de nummers vind ik te groot, terwijl de nummers afzonderlijk wel prachtig zijn.

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>