Review: Julian Plenti – Julian Plenti… Is Skyscraper

Was Interpol-zanger Paul Banks het even beu om voluit te zingen te midden van galmende dan wel snijdende gitaren, stuwende bassen en naargeestig voortdenderende drums? Zeker is het niet, maar de totaal andere, iets experimentelere toon van zijn eerste solo-album onder het pseudoniem Julian Plenti doet het vermoeden.

Julian Plenti is de naam waaronder Banks al voor zijn Interpol-tijd nummers schreef. Sommige van die liedjes zouden ook zijn solo-debuut hebben gehaald. Dat zouden zomaar eens de nummers op …Skyscrapers kunnen zijn die nog het meest aan Interpol doen denken, zoals aardige opener Only If You Run, het erg simpele Fun That We Have en Games For Days. De laatstgenoemde is vast niet voor niets tot single met video gebombardeerd, om binding te krijgen met de bestaande Interpol-fans. Het zijn de toegankelijker gitaarliedjes op deze plaat, die echter een stuk simplistischer aandoen dan het Interpol-werk.

Die klievende stem die de gemiddelde Interpolnummers een stuk intenser maakt, gebruikt Banks hier echter niet. Dat blijft zijn hele eigen album zo, zelfs al betreedt hij tekstueel gezien nauwelijks andere paden dan we gewend zijn. Het blijft bij zingen met het gaspedaal ingedrukt of zelfs op fluistertoon.

In aanleg interessanter zijn de momenten waarop Banks experimenteert met zijn zachtere stem over piano’s, akoestische gitaren en enkele strijkers. Het probleem: het levert geen memorabele liedjes op. Nummers als Skyscraper, Madrid Song of Chance Of Survival blinken alles behalve uit in schoonheid en zijn uiteindelijk niet meer dan aardige probeersels wat gezichtsloos voortkabbelen. Van Banks zijn we toch stukken sterkere songs gewend.

Zeker in de tweede helft van …Skyscrapers dienen zich gelukkig nog wel wat lichtpuntjes aan: het vrij opbeurende Unwind bijvoorbeeld met aanstekelijke toetertjes en de mooie, zachtjes gezongen ballade On The Esplanade, waarin Banks laat horen dat zijn zachtere stem weldegelijk goed kan passen bij het getokkel op een akoestische, Spaanse gitaar. Ook het probeersel met staccato-riffjes en een grootse finale met strijkers getiteld Fly As You Might pakt best mooi uit en mag er wezen.

Maar toch: ook deze nummers halen lang niet het niveau van het betere Interpol-werk en daarnaast valt er bij Paul Banks solo-avontuur kortom verdraaid weinig te halen. Zeker als je zijn plaat vergelijkt met de drie albums die zijn band tot nu toe uitbracht. (**)

Julian Plenti – Games For Days, feat. Emily Haines (Metric)

Lees ook:Interpol-zanger Paul Banks als Julian Plenti naar de Melkweg
Lees ook:Interpol-zanger Paul Banks maakt soloplaat als Julian Plenti
Lees ook:Luisteren: Interpol-zanger Paul Banks laat solo-nummer horen
Lees ook:Luisteren: nieuwe Interpol – Lights
Lees ook:Maxïmo Park’s Paul Smith op het solopad met Margins

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!

Door Joris Rietbroek op vr 07 aug 2009 om 10:21, in de categorie Algemeen.

4 Reacties Permalink

Geplaatst door onno op 7 augustus 2009 om 20:11

Skyscraper blinkt niet uit in schoonheid ?

Pffff….hemels nummer.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Kay op 10 augustus 2009 om 8:25

Idd, Scryscraper is echt een heel mooi nummer met een geweldig sfeertje.
Vind 2 sterren toch iets te laag voor dit album.
Het is weliswaar niet zo goed als de 1e 2 Interpol albums maar komt wel redelijk in de buurt van OLTA. Vooral 1e helft van cd vind k erg goed(op the fun that we have nadan)en ook On the Esplanade en Unwind vind k erg sterke nummers.
Hoogtepunt: Scyyscraper. Hoe een nummer dat maar 1 dezelfde zin bevat toch zo goed kan zijn.
Ik houd het op 3.5 *

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door scruff op 13 mei 2010 om 16:43

denk dat meneer Joris’ ik schrijf-ook-kritieken’ moet proberen de link naar interpol even los te laten, wat geloof ik ook de bedoeling was van Mr Banks, en de schoonheid van de eenvoud nog moet ontdekken..
prachtige nummers op dit album,niet te vergelijken met interpol,only if we run,on the esplanade,no chance survival,skyscraper,fly as you might, en de single games for days, zijn stuk voor stuk nummers waar menig bandje alleen van kan dromen,vooral fly as you might is een waanzinnig sterk stukje kippevel materiaal..en als t zo nodig in een hokje moet passen, weet Banks met dit solo werk zich ook in dit ‘hokje’(welk hokje dan ook!) te onderscheiden van ‘de rest/anderen’..4 ****

Antwoord op deze reactie
- Rob(V):
  14 mei 2010 om 9:01
  
  Nou, nou, “overdrijven is ook een vak” zou mijn vader zeggen. Aardig bedoeld plaatje af en toe, maar echt niet meer dan dat. Hoopvol aangeschaft maar uiteindelijk maar op de stapel zware twijfelgevallen. Vel nietszeggende nummers waarvan er nagenoeg geen enkele beklijft. Wat mij betreft zijn de twee sterren zelfs meer dan genoeg.
  Overigens ontgaat mij het etiket dat je “meneer Joris” toeschrijft: is dit jouw poging om zijn geloofwaardigheid te ondermijnen? Dan zal je wat deze kritiek betreft toch wat meer gedegen uit de hoek moeten komen, denk ik. Uit het roepen dat Banks zich met deze plaat ondescheidt van “de rest/anderen” in “welk hokje dan ook” blijkt slechts je blinde bewondering (fan?) en als gevolg daarvan een beperkte muzikale visie.
  
  Antwoord op deze reactie