Review: Band of Horses – Infinite Arms

Het was voor velen eventjes wennen bij de eerste voorproefjes van nieuw Band Of Horses-werk. Na de albums Everything All The Time en Cease To Begin van de Amerikaanse band uit Seattle, klonken zowel Compliments als Loredo opeens opmerkelijk luchtig en poppy, maar daarmee ook stukken minder indrukwekkend dan een prijsnummer als pak ‘m beet The Funeral.

En nu blijkt dat deze liedjes twee van de slechts vier up tempo-nummers op nieuw album Infinite Arms zijn. In die zin waren ze kortom niet erg representatief voor de plaat. Songschrijver Ben Bridwell verkent uitgebreid zijn voorliefde voor zoetige seventies softrock, wat over het geheel genomen een nogal saaie, bij vlagen te kleffe plaat oplevertIn die zin vormt het openingstrio van het met strijkers gelardeerde Factory en die twee vooruitgesnelde singles nog een heel aardige opening, maar hierin wordt het niveau van de twee voorgangers al niet gehaald. 

Infinite Arms verzandt namelijk na het nog aardige rustpunt Blue Beard in een collectie nogal stroperige, licht sentimentele ballades, die hier en daar best een aardige melodie of zangharmonie in zich hebben, maar meeslepend willen ze maar niet worden. met als te zoet en gelikt dieptepunt het middenstuk bestaande uit Way Back Home (inclusief ik-hoorde-mijn-favoriete-liedje-op-de-radio-cliché) en het titelnummer.

Pas tegen het einde, als de gemiddelde luisteraar al zal zijn ingedut,  is daar plotseling de ferm rockende powerpopsong Northwest Appartment, tussen al die rust op Infinite Arms een bijna misplaatst hoogtepunt, waarna wederom langzaam slotstuk Bartles + James nog wel over een stevige en zeer welkome climax blijkt te beschikken. Maar zelfs een sterker slotakkoord kan dit derde Band Of Horses-album niet meer uit de middelmatigheid trekken.

Dat de band nog wel krachtige, gloedvolle optredens kan geven, werd in april nog op Motel Mozaïque bewezen. Maar verandert dat straks op Lowlands, nu Infinite Arms uit is, en krijgen we dan een aansteker-concert? Het is te hopen van niet. (**)

Band Of Horses – Compliments (live op SXSW 2010)


Lees ook:In Première: Band Of Horses – Compliments
Lees ook:Luisteren: Band Of Horses – Loredo
Lees ook:Nieuwe Band Of Horses heet Infinite Arms, uit in mei
Lees ook:Band Of Horses in februari 2011 terug naar Nederland
Lees ook:The Maccabees hebben een muur van wapens gebouwd

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!


  • Geplaatst door Badder op 27 mei 2010 om 23:38

    Jammer. Heb de plaat nu een aantal keren beluisterd en inderdaad… ik had anders gehoopt. Live komt het wel goed denk ik.

  • Geplaatst door Roel op 28 mei 2010 om 11:54

    De negatieve kritieken van de diverse media verbazen mij enigszins. Infinite Arms heeft misschien niet het niveau van de twee voorgangers, maar zo gek weg staan er toch weer een behoorlijk aantal prachtige melodieën op het album. Want liedjes schrijven kunnen ze! Het oeuvre van Band of Horses wordt met deze wat rustigere nummers weer iets rijker. Ik kijk uit naar Lowlands.

    • Rob(V):
      29 mei 2010 om 13:50

      Ik moet eerlijk zeggen dat deze derde van Band Of Horses mij toch wel kan bekoren. Blijven roepen om iets met dezelfde toon of inhoud van voorgangers heeft m.i. weinig zin. Iedereen (en dus ook bands) evolueren en om nu voortdurend naar een “legendarische” eerste of “geniale” tweede te verwijzen…
      Mooie harmonieën inderdaad en zoals ik al eerder schreef een herkenbaar 70′s geluid dat mij toch fijn in de oren klinkt. Wellicht wat te zoetsappig voor sommigen, maar voor ondergetekende, groot geworden (of gedeformeerd, zo men wil) in de seventies, toch een leuke plaat.
      En lang niet zo desastreus als menig criticus je wilt doen geloven.

  • Geplaatst door Philip op 8 september 2010 om 13:09

    Ik heb gisteren een leuk interview van Band of Horses bekeken. Stond volgens mij op youtube en http://www.toazted.com

  • Geplaatst door Walter op 21 september 2010 om 15:47

    Het zogenaamde dieptepunt Way Back Home is een treffend eerbetoon aan Brian Wilson… Verdiep je eerst in een plaat voordat je er een recensie over denk te kunnen schrijven.
    (o wacht, moet ik even uitleggen wie Brian Wilson is…?)

    • Joris Rietbroek:
      21 september 2010 om 17:32

      Oh wacht, natuurlijk. Dus omdat het een eerbetoon is aan een grote meneer, is het ook automatisch een briljant liedje? Ook eerbetonen kunnen jammerlijk mislukken.

      • Walter:
        23 september 2010 om 14:03

        Ehm, die conclusie trek jij, dat heb ik niet gezegd.
        O ja, en waar je het over Loredo hebt, dat moet Laredo zijn. Storend, dat soort foutjes door pure desinteresse.

    • Rob(V):
      21 september 2010 om 23:56

      Wie is Brian Wilson?

  • Geplaatst door Rob(V) op 23 september 2010 om 20:21

    Ah! Humor om te lachen! Dank. Dat had de bovenstaande dialoog even nodig ;)

    • Rob(V):
      23 september 2010 om 20:23

      Bedoeld als compliment voor de zeer rake opmerking van JW hierboven.

Geef een reactie