Recensie: Kraantje Pappie – Crane

Kraantje Pappie

.

Crane

Door Rik van Houtum

Als je Alex van der Zouwen, alias Kraantje Pappie, iets kunt nageven is dat hij weet hoe je buzz moet creëren. Na vorig jaar al een aantal grote festivals te hebben aangedaan presenteerde hij afgelopen week zijn debuutalbum Crane in een stampvolle Oosterpoort tijdens Eurosonic/Noorderslag. De Groningse rapper kan Giel Beelen tot zijn fanschare rekenen en hij trad op bij De Wereld Draait Door. Crane schopte het meteen tot 3voor12 Hollandse Nieuwe van de maand.

Kraantje Pappie bracht in 2009 de geinige Boulimia: ik ben zo vol van mezelf EP uit, en heeft sindsdien een onverwoestbare live reputatie opgebouwd. Vol zelfvertrouwen heeft hij gewerkt aan het langverwachte debuut. Met drum ’n bass-helden en stadsgenoten Noisia verantwoordelijk voor de productie kon het eigenlijk niet mislopen. Toch is Crane in mijn ogen een veel te wisselvallige plaat geworden.

Van der Zouwen lijkt zich wat te vergalopperen op deze plaat: hij is een aardige MC voor stampende feestplaten maar mist eenvoudigweg het niveau om meer divers werk aan te kunnen en om een hele plaat interessant te blijven. Er moet gezegd worden dat de muziek op Crane origineel is en afwijkt van de Nederlandse hiphopstandaard. De beats, hoewel misschien wat overgeproduceerd, klappen vol uit je speakers en springen op en neer van electro naar dubstep. De Kraan ratelt er overheen en weet hier en daar leuke taalvondsten tentoon te spreiden. Hier en daar dus, want er zit nogal wat kwaliteitsverschil in de vijftien nummers die op de plaat staan.

Zoals gezegd is Kraantje Pappie op zijn best als hij op hoog tempo zijn rijms over een knallende clubbanger heen mag spuwen. Dat pakt goed uit op bijvoorbeeld ‘Hoop nu’, ‘Van god los’, en ‘Barkeeper’, waarop stuk voor stuk een aparte maar toffe flow te horen is. Geintjes als “Ik ben president brak zijn, Brak Obama, bakken met kots in m’n kamer, fucked up door de man met de hamer.” kunnen op mijn waardering rekenen. Hitpotentie! De meeste teksten gaan over de gebruikelijke thema’s bij Nederlandse rappers, uitgaan, drank en seks, maar dat stoort verder niet.

Tenenkrommend wordt het namelijk pas als Kraantje serieus voor de dag wil komen. ‘Beter samen’ is een slappe liefdesbalad, gebracht over een enorm cheesy synthesizertje. Op het debuutalbum van de Jeugd van Tegenwoordig staat ook zo’n nummer: Voor jou. Met als verschil dat de Jeugd het als parodie bedoelde. Dieptepunt is het pathetische ‘Wat nou als het lukt’, waarin gekweeld wordt over de tijd dat moeder Van der Zouwen twijfelde aan de muzikale carrière van haar zoon. “Maar wat nou als het lukt mama. Ik weet je hebt je druk gemaakt. Maar ik houd voet bij stuk vandaag.” Tsja.

Maar ook bij de springnummers slaat Kraantje Pappie af en toe flink de plank mis. Neem bijvoorbeeld de single ‘Waar is Kraan?’. De tekst gaat helemaal nergens over en met die nare après-skimuziek eronder roept deze track in de verte zelfs de onzalige herinnering aan Def Rhymz op. ‘Goed fout’ en ‘Het is over’ vallen op door hun coole beats, maar worden grondig verknald door zeurderige refreintjes.

Het talent van Kraantie Pappie komt af en toe onmiskenbaar aan het licht, maar Crane kent veel te veel zwakke momenten om de kleine hype die ontstaan is te rechtvaardigen. O ja, en misschien kan er ook wat aan het artwork gedaan worden de volgende keer.

Lees ook:Eurosonic/Noorderslag 2010 verkoopt in moordtempo uit
Lees ook:Eurosonic/Noorderslag 2010: The XX, I Was A King, Daily Bread
Lees ook:Interview: The Decemberists verlangen naar de studio (1)
Lees ook:De Jeugd heeft… de 3VOOR12-Award
Lees ook:Paradiso hangt aan de lippen van The Decemberists

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!