Recensie: Action Bronson – Blue Chips

De mixtape van de jonge New Yorkse rapper Action Bronson, waarop de muziek verzorgd wordt door Party Supplies, staat sinds een tijdje op de Luisterpaal. Als je van old-skool hiphop houdt, is dit zeker een aanrader.

Dat betekent dus ook dat er weinig vernieuwends te horen is op de mixtape, maar als je, zoals ik, van mening bent dat hiphop ook niet al te veel nieuwe invloeden nodig heeft, ben je aan het goede adres. Een van de meest opvallende dingen aan deze mixtape van Action Bronson  is dat zijn stijl erg veel wegheeft van die van Wu-tang lid Ghostface Killah. Beide rappers lijken hier echter weinig problemen mee te hebben, want ze hebben al eens samen een lied opgenomen. Het probleem hierbij is wel dat je af en toe echt bijna vergeet dat je niet naar een lied van Ghostface aan het luisteren bent, maar ach, als je fan van laatstgenoemde bent, maakt dat misschien weinig uit. En dit betekent ook zeker niet dat Action Bronson een slap aftreksel van Ghostface is.

Want dit is hiphop zoals hiphop hoort te zijn: rauwe beats, stoere teksten met veel humor erin, en weinig zangerige refreins, laat staan andere ergerlijke dingen waar de meeste nieuwe hiphop tegenwoordig zo vol mee lijkt te zitten. Dus geen vervormde stemmen, niet allerlei samenwerkingsprojecten met bekende zangeressen of mensen die ergens anders heel bekend van zijn, maar gewoon goeie raps met simpele beats. Wel wat vrouwonvriendelijk hier en daar, maar goed, dat schijnt erbij te horen. Heeft hij vast van zijn grote voorbeeld geleerd. Net zoals dat het onderwerp drugs vaak behandeld wordt. Maar de teksten zijn wel komisch, zo heeft hij het nogal vaak over zijn liefde voor eten, en als je een foto van hem ziet, begrijp je waarom. De beste man is namelijk op z’n zachtst gezegd “gezet” te noemen. Hij doet stoer zoals het een stoere rapper betaamt, maar wel met een knipoog.

Als deze plaat in de jaren ’90 uit was gekomen, heb je kans dat er weinig aandacht aan werd besteed, omdat het meer van hetzelfde was geweest. Maar sinds we in tijden leven waarin zelfs de Wu-Tang zelf geen fatsoenlijke rauwe hiphop plaat kan maken, zoals Legendary Weapons van vorig jaar pijnlijk duidelijk maakte, is Blue Chips een aangename verrassing. Tel daarbij op dat hij het een keer over Ruud van Nistelrooy heeft, (Kick shit yo Ruud van Nistelrooy) wat de teksten meteen iets sterker maakt natuurlijk. Dus als je van Ghostface houdt en geen genoeg kunt krijgen van New Yorkse oldskool hiphop is deze mixtape zeker het luisteren waard. En omdat Action Bronson nog niet zo lang bezig is, heb ik goede hoop voor de toekomst.

 

Door Yorick Smakman

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>