Fantastisch Arcade Fire: vechten tegen de bierhal

"Get the fuck out of your seats!" Arcade Fire-frontman schijnt het twee weken terug ook in Brussel te hebben geroepen. Bij dit concert in de Heineken Music Hall van dinsdagavond probeert hij halverwege de zaal op dezelfde manier te jutten in een poging ook het stil zittende publiek op de tribunes in beweging te krijgen. Want ondanks dat enkele van de tien bandleden het op het podium het na maanden van touren wat rustiger aan dan gewoonlijk lijken te doen; alles naar kunnen geven blijft het devies. Het enige wat Butler hiervoor terug wil, is meer overgave van het publiek. Daar schijnt hij bij zijn gehoor vaker op te hameren, maar daarmee maakt hij het zich wel moeilijk.

Het blijkt namelijk meestal veel gevraagd, ook dit keer. Het duurt dan
ook tot aan de denderende finale voordat  het publiek in ieder geval
nog tot halverwege de hal begint te kolken. De vraag rijst even hoe de sfeer was geweest in Vredenburg, waar Arcade Fire in april zou spelen. Het concert werd afgezegd, officieel vanwege ziekte van zanger Win Butler. Zolang die finale vanavond nog niet
in zicht is, lijkt dit concert zich bij vlagen voor Arcade
Fire-begrippen bedrieglijk gewoontjes te voltrekken. Al blijft dat bij
deze immer fenomenale Canadezen een relatief begrip.

Het is in ieder geval niet gek dat een 5000-koppig publiek even
stokstijf met de mond open blijft staan bij de beklemmende hel &
verdoemenisopening die Black Mirror heet. Indrukwekkend: tv-dominee's
spreken ons eerst toe vanaf de schermen tot er een kakafonie aan preken
en lawaai onstaat. Een soort (anti?)-religieus statement. Langzaam doemt dat dwingende ritme van Black Mirror
op, tot de hele band helrood uitgelicht invalt.

Oudere krakers
Laika, No Cars Go en Haiti krijgen vervolgens vertrouwde doch fraaie
uitvoeringen, waarbij het continu wisselen van instrument door alle bandleden – zeker de helft bespeelt er zeker twee – knap blijft. Voor Win's broertje William Butler en Richard Perry is
zelfs dit grote podium al gauw te klein als overal met drumstokken op
geslagen moet worden, een spelletje dat we vaker hebben gezien, maar
amusant blijft. De eerste staande lamp op de rand van het podium lazert
subiet om van zoveel geweld. Bij het orkestrale No Cars Go, waarbij de
band inclusief twee extra blazers voluit speelt, verzandt het
HMH-geluid in de lompe, schel klinkende brij die je er vaker hoort, een
euvel dat gedurende de set vaker de kop op steekt en wat de band lijkt
te merken. De frontman kijkt bovendien niet blij de rustig genietende
zaal in. "Waarom gaat het nog niet los?", lijkt hij te denken, vechtend
tegen dat grote, kale, donkere vierkante gebouw en het in zijn ogen
onwillige publiek.

Een verrassend breekpunt volgt als Arcade
Fire voor het eerst meerdere rustige liedjes achter elkaar speelt. Bij
het door Régine Chassagne gezongen In The Backseat kun je in de HMH
zelfs even een speld horen vallen. Was dat een echte traan op haar
gezicht? Het stilste liedje van de band, Neon Bible, krijgt een mooie
uitvoering en gaat naadloos over in een intieme cover van New Order's
Age of Conscent. Dan is het tijd voor de stormram om de hele HMH alsnog
om te krijgen en blijkt dit optreden achteraf over de nagenoeg perfecte
setopbouw te beschikken.

Een lagen kippenvel opwekkende finale
ondersteund door prachtige visuals (het hele concert vliegen de neonkleurige bijbels je om de oren) treft doel, een muzikale explosie
waar op dit moment geen band ter wereld qua euforie, gedrevenheid en
energie aan kan tippen. Het kerkorgel van Intervention laat ieders
broekspijpen wapperen, Tunnels met het hamerende toetsenwerk ontroert
in polonaise en Power Out en Rebellion (Lies), de hoogtepunten van
debuut Funeral, vormen door de noise-overgang tussen de twee inmiddels
een van de mooiste live-koppels in de popmuziek. De euforie wordt
vastgehouden in een toegift met een schitterend Keep The Car Running en
een versie van Wake Up waarbij de hele HMH alsnog als één koor zingt.
Zou Win Butler zo toch nog tevreden zijn over zijn gevolg in Amsterdam?

Ik
geef hem voor een flink deel gelijk in zijn klachten, al kun je je
afvragen hoe eerlijk het is zoveel van je publiek te eisen. Dat maakt
maakt zelf wel uit hoe het muziek live ondergaat. Maar toch, waarom
lijken zelfs zeer energieke, roerige optredens een groot deel van een
publiek in specifiek de Heineken Music Hall zo vaak koud te laten?
Lijkt dit maar zo, of klopt dit inderdaad?

Zo ja, ligt het dan aan dat donkere, sfeerloze vierkante gat zelf? Is
het dan toch Hollandse nuchterheid (bah)? Was voor Arcade Fire in deze
zaal de afstand tussen band en publiek te groot? Is het simpelweg zo
dat opzweping van de toeschouwer door de rest van het publiek
uitblijft, omdat je door de vreemde galmloze akoestiek in de HMH niet
veel applaus of gejoel uit de hele zaal hoort komen, zoals in
bijvoorbeeld Paradiso? Is het de droefgeestige omgeving van de zaal
(uitgaansindustrieterrein) met een voetbalstadion als overbuurman? Gaat
de hele zaal deze avonden bij feestband Kaiser Chiefs met minder
energie wel moeiteloos van voor tot achter plat? Een wetenschappelijk
onderzoekje zou hier bijna interessant worden.

Een ding mag los
van deze bespiegelingen echter duidelijk zijn: de moeilijker
omstandigheden voor Butler en zijn gevolg en dit vechten tegen de
bierhal doet niets af aan de muzikale en emotionele kwaliteiten van
Canada's veruit beste band van dit moment. Wie anderhalf uur de sfeer
verwachtte van Lowlands 2005, kwam wellicht bedrogen uit. De band is
een station verder, speelt live dankzij de verschillene sferen op
Funeral en Neon Bible meer met uitersten lichtvoetig en zwaarmoedig,
licht en aardedonker of dreigend en lieflijk. En zo onstaat er een
mooie, spannender balans.

Bij wie de euforie zeker de tweede
helft voluit toesloeg, heeft een van de fraaiste concerten van het jaar
gezien. Waarbij enkel nog de vraag rest hoe het volgende station van
Arcade Fire er op zowel plaat als op het podium uit zal zien en of de groep nu op het toppunt van de populariteit zit. Zodat een concert in pak 'm beet een voormalige Amsterdamse kerk in de toekomst ook nog eens tot de mogelijkheden behoort.

Foto van Marinalog

Setlist:
Black Mirror
Neighbourhood #2 (Laika)
No Cars Go
Haïti
Sleeping In A Submarine
Black Wave/Bad Vibrations
In The Backseat
Neon Bible
Age Of Consent
Intervention
The Well And The Lighthouse
Neighborhood #1 (Tunnels)
(Antichrist Television Blues)
Neighborhood #3 (Power Out)
Rebellion (Lies)

Keep The Car Running
Wake Up

Lees ook:
- Video: Arcade Fire bij Bruce Springsteen on stage
- Interactieve video van Arcade Fire
- Album van de Week – Arcade Fire – Neon Bible
- Arcade Fire voor het zingen de kerk uit

Lees ook:Eindelijk bevestigd: Arcade Fire-concert in Amsterdam
Lees ook:Video’s: Arcade Fire live in Saturday Night Live
Lees ook:Video: The Arcade Fire bij Bruce Springsteen on stage
Lees ook:Interactieve video van Arcade Fire
Lees ook:Concert Arcade Fire in Vredenburg afgelast

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!