Magistraal Elbow maakt van Paradiso knusse huiskamer

Een heuse wave gaat over de balkons van Paradiso en om de band terug te roepen voor de toegift is de hele zaal verzocht om The Final Countdown van Europe te zingen, in plaats van te juichen en te klappen. Zijn we hier bij The Fratellis of een of andere pretpunkband beland? Nee hoor, we bevinden ons toch echt bij een optreden van Elbow uit Manchester, onderschatte meesters in bloedmooie, intelligente en groots klinkende kleine liedjes, zwelgend in een warm bad van melancholie. Een van de mooiste concerten in lange tijd bovendien, met volop ontspannen, luchtige terzijdes dus, die van Paradiso weer eens een knusse huiskamer maken.

De muziek van deze vijf lads uit Manchester is echter meestal bittere
ernst, zo ook op nieuwste werkstuk The Seldom Seen Kid,
opgedragen aan
overleden goede vriend Brian Glancy. Eenzaamheid, gebroken harten en
daarbij veel zuipen staan geregeld centraal in de songs van zanger Guy
Garvey, type beer van een kerel met bijna angstaanjagend zuivere en
zalvende engelenstem. Het experiment schuwt Elbow daarbij niet, volop
wordt er op plaat en live gestoeid met arrangementen, songstructuren,
muziek die even stil lijkt te vallen, steviger gitaaruithalen en exotische flamenco-invloeden,
waarvan de band zich zelf ook afvraagt waar die toch vandaan blijven
komen.

Het
begin van deze hemelsmooie avond is ronduit overdonderend. Voor
openingsnummer Starlings blazen vier van de vijf bandleden hun longen
leeg in trompetten, terwijl de zaal baadt in fel, wit licht. Typisch zo'n concertmoment waarop je al weet: dit zit de rest van de avond helemaal goed.

De twee
meegenomen, charmante violistes bewijzen hier ook direct hun meerwaarde, net als
in de andere nieuwe liedjes van The Seldom Seen Kid die de band soepel,
hecht en nagenoeg perfect uitvoert. Zeker het arrangement van
hoogtepunt One Day Like This is dankzij de dames nog meer om de
rilingen van te krijgen. In The Bones Of You met Zuid-Amerikaanse swing
assisteren zij met de opzwepende percussie.

Ouder werk krijgt uiteraard nog iets meer respons van de euforische
zaal, zeker als 'protestlied' Leaders Of The Free World wordt ingezet.
Of het oudje New Born van debuutalbum Asleep In The Back, deze avond
opgedragen aan de pas geboren zoontjes van twee bandleden. Dit nummer
is door de jaren heen uitgegroeid tot een vast hoogtepunt bij een
Elbow-concert, vanwege de perfecte opbouw naar een heftige, euforische
finale.

Garvey geeft hier en op zat andere momenten een
volstrekt nieuwe betekenis aan het cliché 'de sterren van de hemel
zingen', soms met wijdse handgebaren zonder dat hij ook maar een moment
aan een Bono of Chris Martin doet denken, gelukkig. De man is
sympathiek en zit in Amsterdam goed in z'n vel: het publiek wordt nooit
vergeten. "Gaat het nog goed met iedereen?" horen we meerdere malen.
Als de piano het na een half uur begeeft, zit er voor Garvey niets
anders op dan de zaal diverse vragen te laten stellen en de wave door
de zaal te laten doen.

Na zo'n magistraal concert voldoet het
publiek natuurlijk graag aan het verzoek om eens niet te klappen en te
juichen voor een toegift, maar om een liedje te zingen. Dat wordt The
Final Countdown, dat na enkele minuten inderdaad luidkeels gescandeerd
wordt. "Van alle liedjes die we hebben gehoord, was dit wel de
leukste", zegt Garvey. "Thank you, survivors of the great piano disaster of the Paradiso."

Deze man zonder maniertjes lijkt het nog te
menen ook. We worden vast niet voor niets beloond met de keel dicht
knijpende uitvoeringen van Switching Off, Station Approach en slotstuk
Scattered Black and Whites. Magistraal concert derhalve, wat Elbow bovendien niet te missen maakt op Lowlands half augustus.

Het concert is binnenkort (terug) te zien op Fabchannel, gisteravond was de show al live te zien.

Gezien: Elbow, Paradiso, Amsterdam, 25/06/2008

Lees ook:
- Review: Elbow – The Seldom Seen Kid
- Concert: Elbow gaat Paradiso betoveren
- Elbow's nieuwe album The Seldom Seen Kid uit in maart 2008
- In Première: Elbow – Grounds For Divorce

facebook share facebook share

3 Reacties // Reageer

3 thoughts on “Magistraal Elbow maakt van Paradiso knusse huiskamer

  1. Putters

    Mijn eerste keer in paradiso, kan weinig zeggen over de kwaliteit van het licht of wat dan ook. Maar de kwaliteit van zijn zang is ongekend. En hoewel ik eerlijk zal zeggen dat ik van elbow hou voor die ‘paar’ nummers die ik geniaal vind was het echt een top avond.

      /   Reply  / 
  2. mildred

    Ook ik heb genoten van het concert en ook een pluim voor ‘t fantastische publiek. Alle nummers die ik zo vreselijk mooi vind kwamen aan bod.De liedje galmen nu nog in mijn hoofd na . heerlijk.

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>