Paradiso muisstil voor prachtig Bon Iver

Justin Vernon (Bon Iver) Daniël Oostdijk bezocht vrijdagavond Bon Iver in Paradiso en kwam diep onder de indruk terug. Zijn verslag:

Op 24 mei 2008 gaf zangeres Feist een concert in de grote zaal van Paradiso. Eén verdieping hoger stond toen Bon Iver op te treden, een naam waar op dat moment eigenlijk niemand van had gehoord. Dat is een kleine vier maanden later, op vrijdag 19 september om precies te zijn, wel anders. Een nagenoeg uitverkochte grote Paradiso-zaal voor singer-songwriter's Justin Vernon's geesteskind Bon Iver uit Wisconsin. Wie had dat verwacht?

Voorprogramma Bowerbirds krijgt de ietwat oneerbiedige taak om het spits af te bijten. Paradiso loopt langzaam vol, mensen halen iets te drinken en keuvelen nog wat met elkaar. Het zit het trio uit Raleigh, North Carolina niet lekker. Een poging om de zaal stiller te krijgen, ("Would you please SHUT UP!?") lijkt alleen maar averechts te werken. De veelal ingetogen nummers, vaak puur gericht op de vocalen, slaan absoluut niet aan bij het publiek. Een accordeonnetje hier, een viooltje daar, maar live weet het amper te boeien. Een gemiste kans, jammer.

De muziektempel is inmiddels goed volgelopen. Een complete band betreedt het podium met Vernon voorop, in zijn kenmerkende houthakkershemd. Vanaf het eerste moment hangt er ineens een compleet andere sfeer in Paradiso. Waar het publiek tijdens het voorprogramma nog ontzettend rumoerig was, is daar nu geen sprake van. De mensen lijken gekomen om niet alleen te kijken, maar ook te luisteren en vooral te genieten van de muziek die Vernon in enkele maanden tijd moederziel alleen maakte in een afgelegen hutje in de staat Wisconsin. Het resultaat heet het bloedstollend mooie, verstilde For Emma, Forever Ago.

Openingsnummer van die plaat 'Flume' wordt als eerste ingezet en even klinkt er een ‘ssstt!' door de zaal. Stil is het plotseling vanaf dat moment, en stil blijft het voor de rest van de avond. Letterlijk en figuurlijk een behoorlijke geruststelling.

Frontman Vernon maakt even duidelijk dat hij niet alléén Bon Iver is, Bon Iver is de band. Een band waar hij veel aan heeft. De piepjonge Mike Noyce is het meest opvallende figuur. Halverwege de show krijgt hij de kans om zichzelf te bewijzen middels een cover van Graham Nash (Simple Man). Dit doet hij met verve. Daarnaast passeert het lovend ontvangen debuutalbum For Emma, Forever Ago bijna in zijn geheel de revue, op het instrumentale nummer 'Team' na.

Uitschieters zijn het epische The Wolves (met achtergrondzang van het publiek) en single Skinny Love. Ook het nieuwe nummer Bloodbank mag er wezen; dat belooft meteen wat voor de toekomst. Na een klein uur verlaat de band het podium en blijft Vernon alleen over om Re: Stacks ten gehore te brengen.

Zoals bij 99 procent van alle concerten staat er nog een toegift op het programma, al is het dit keer wel een hele speciale. Na het prachtige 'For Emma', volgt er een a capella opvoering van het nummer 'Love's for Fools' van de onbekende zangeres Sarah Suskind. Speciaal hiervoor vliegen de Bowerbirds nog even terug het podium op, waardoor ook hun avond toch nog een goede afsluiting kent.

Na het bijwonen van dit optreden mag Justin Vernon gerust snel weer moederziel alleen een paar maanden de barre kou van Wisconsin in. Lekker tot zichzelf komen, mooie nummers schrijven en hopelijk weer net zo'n mooi album uitbrengen als zijn debuut. Liever nog vandaag dan morgen. Want wat Paradiso van Bon Iver kreeg voorgeschoteld, was ongekend mooi.

Lees ook:Review: Bon Iver – For Emma, Forever Ago
Lees ook:Nieuw jaar begint met nieuwe Bon Iver-EP
Lees ook:Justin ‘Bon Iver’ Vernon heeft nieuw project Volcano Choir
Lees ook:TV On The Radio maakt album van het jaar
Lees ook:Versche Hollandsche Waer: The Black Atlantic – Reverence For Fallen Trees

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!

Door Joris Rietbroek op Za 20 Sep 2008 om 07:48, in de categorie Concerten, Live!, Singer/Songwriter, Stars and Stripes.

7 Reacties Permalink

Geplaatst door Storm op 20 september 2008 om 9:48

Ik vond het weer uiterst gênant dat onbeschofte publiek bij het voorprogramma. Zo moeilijk is het toch niet om je waffel even te houden. Bon was inderdaad prachtig. Fraai hoe die band hard kan spelen en toch zo broos kan klinken tegelijkertijd.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Tom op 20 september 2008 om 10:34

Ik was ook niet echt gecharmeerd van het voorprogramma, maar dat geklep in het publiek was gewoon echt heel erg irritant en inderdaad gênant.

Maar Bon Iver, jezus, concert van het jaar? Ik vond het echt briljant. Alleen de banduitvoering van Skinny Love vond ik minder geslaagd, dan hoor ik ‘m dat toch liever in z’n eentje doen, zoals bij [url=http://www.youtube.com/watch?v=GHyo33XLP24]Jools Holland[/url]. Maar dat is dan ook echt het enige minpuntje aan het optreden van Bon Iver. Flume, Creature Fear, The Wolves, het was gewoon echt briljant.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Ruud Postma op 20 september 2008 om 11:23

Voorprogramma’s zijn vaak niet te pruimen, helemaal mee eens. Gisteren was daar echter geen sprake van. Bowerbirds heeft een prachtige afwisselende cd gemaakt en kwam in Pardiso heel goed uit de verf. Een zaal vol ouwehoerende mensen die respectloos om gaan met mensen die meer dan hun best doen. Hoe moet je dan imponeren? Heb je zelf wel goed geluisterd, of kwam je alleen maar voor Bon Iver? Je oordeelt een tikje te makkelijk. Het was trouwens opvallend dat de cd van Bowerbirds grif werd verkocht, niet door jou waarschijnlijk.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Daniel op 20 september 2008 om 11:38

Beste Ruud,

Het mooie aan meningen/reviews is dat je het eens of oneens kan zijn. Dan hoef je niet meteen op de man te gaan spelen, of dingen te gaan insinueren. Ik heb ook met volle aandacht geluisterd, zoals ik overigens altijd doe. Het maakte op mij weinig indruk, dat kan toch?

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Maria op 20 september 2008 om 20:24

Ik ben het geheeld met je eens, Ruud. Ik vond het voorprogramma fantastisch! Ik ken Bon Iver eigenlijk nog niet zo lang. De CD vond ik erg mooi, maar niet super. Ik ging eigenlijk zonder verwachtingen naar het concert. Tijdens de Bowerbirds dacht ik, wow, ik denk dat ik de support act de beste ga vinden! Hun nummers waren (door de vele instrumenten en ruime vocale vermogens) erg afwisselend. Ze verveelden geen minuut.
Gelukkig had ik het mis over Bon Iver (silly me, ik dacht mede dankzij de beelden op youtube waar Justin Vernon solo zingt dat Bon Iver inderdaag om 1 man draaide. Ik ben blij dat dat is opgehelderd!). Het kenmerk van een goede band: ze klinken live 10x beter dan op het album. Ik vond de muziek veel meer 3D geworden. Ben ik de enige die het album anders vindt klinken?
Ik ben een echte fan nu! Ik hoop Bon Iver snel weer (met hopelijk een nieuw album) terug te zien in NL, en ik zal ook blijven uitkijken naar de Bowerbirds. Jammer dat het publiek ze geen kans gaf.

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Boniverfan op 20 september 2008 om 23:12

WOOOWW wat waren ze goed, he?:D En bowerbirds waren zeker niet slecht! Van te voren al even geluisterd naar hun muziek, maar op het podium waren ze stukken beter vond ik! Maar neem dan Bon Iver, ze waren geniaal! Wat een stem, wat een muzikaal gevoel! De toegift kon niet beter! Perfect gewoon! Wat mij betreft mogen ze elke avond in Paradiso spelen of beter nog bij mij thuis;)

Antwoord op deze reactie
Geplaatst door Starlette op 22 september 2008 om 11:50

Ik werd getriggerd door deze zin bij de recente reacties.
Wat een verschrikkelijk gezapig oordeel is dat zeg. Dit valt dan ook te scharen onder wat een boer niet kent….
Support acts zijn toch relatief onbekend in de algehele adoptie kring. ELKE band maakt deze fase mee, dus idd. ook kutbands.
Bands die huge zijn in Europa mogen opdraven voor 30 minuutsetje bij labelgenoten in the U.S. etc
En wie heeft niet de verhalen van, ik heb ze nog gezien als support van x, in zaal y, tig jaar geleden.

Afijn boeit verder niet maar moest er even uit.

Antwoord op deze reactie