Concertverslag: The Gaslight Anthem geeft in de HMH hun beste show op Nederlandse bodem in jaren

Vooraf had ik een beetje mijn twijfels bij het boeken van The Gaslight Anthem in de Heineken Music Hall. Was de band in de Lage Landen wel groot genoeg om een zaal van dat formaat te vullen? De afgelopen jaren stonden ze op Lowlands en Rock Werchter toch geregeld voor half lege tenten te spelen. Zanger Brian Fallon merkte het zelf ook op met de woorden ‘You’ve moved us up a venue’, gewend als de band was om in Nederland in zalen als Paradiso te spelen.

Die twijfels waren bij aanvang van de, anderhalf uur durende, show van de band in de HMH (deels) gerechtvaardigd. De muziekhal in de Bijlmer was goed gevuld, maar niet bomvol, en aan de zijkanten was er nog genoeg ruimte om te bewegen of naar de bar te gaan.

The Gaslight Anthem zelf was in ieder geval prima gehumeurd en blij om in Amsterdam te staan, op een kleine schermutseling met een schoenengooiende Ier na dan. Het leeuwendeel van de set werd logischerwijs gevormd door nummers van het eerder dit jaar uitgekomen Get Hurt, een plaat die tegenviel, maar live een stuk beter uit de verf kwam. Verder was er opvallend veel aandacht voor debuut Sink Or Swim, die met het geweldige ‘We Came To Dance’, ‘1930’, ‘Wooderson’ en ‘We’re Getting a Divorce, You Keep the Diner’ goed vertegenwoordigd was.

De rest van de set werd afwisselend gevuld met nummers van prijsalbum The ’59 Sound, Handwritten en hun nieuwste. Opvallend was dat, zeker om mij heen, het hardst werd meegezongen en gesprongen op het oudere werk, terwijl de set (en het publiek ook), na een stevig begin met onder andere ‘Stay Vicious’, ‘Handwritten’ en ‘Old White Lincoln’, halverwege een beetje inkakte toen er een aantal nieuwere tracks achter elkaar werden gespeeld.

The Gaslight Anthem trok de boel daarna echter weer vakkundig recht met een gedreven uitvoering van ‘Film Noir’ en een prachtige langzame versie van ‘Great Expectations’, om daarna toe te werken naar het einde met ‘American Slang’, overigens het enige nummer dat van het gelijknamige album werd gespeeld. De afsluiter was als vanouds weer voor ‘The Backseat’, waarmee na drieëntwintig nummers een einde kwam aan één van de beste shows die The Gaslight Anthem in de afgelopen jaren op Nederlandse bodem heeft gespeeld.

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>