Concert: livemachine Foals dendert ook over de HMH heen

20160204_213027

Foals maakte de laatste jaren een aardige muzikale ontwikkeling door, met als één van hoogtepunten het vorig jaar uitgekomen What Went Down. Ook qua zalen gaat de band steeds een stapje verder; vorig jaar september zetten de Britten de Melkweg nog op z’n kop en gisteravond was het de beurt aan de Heineken Music Hall, waar Foals al eens eerder was geweest in onder andere het voorprogramma van Snow Patrol, maar die het nu op eigen kracht goed vol heeft weten te trekken.

Support act Everything Everything is ook zo’n band die het misschien op eigen kracht ook wel een keertje gaat redden. De band bracht vorig jaar het uitstekende Get To Heaven uit en liet horen dat de liedjes van die plaat, en van voorganger Arc, ook live uitstekend uit de verf komen. Vooral het bereik van zanger Jonathan Higgs viel op; hij wisselde bij nummers als hitje ‘Regret’ en oudje ‘Cough Cough’ zonder moeite tussen zijn normale zangstem en een loepzuivere, en hele hoge, kopstem.

Foals trapte zelf af met het moddervette en smerige ‘Snake Oil’ van haar laatste plaat. Die plaat klinkt sowieso wat harder en zompiger dan het funky pad dat de Britten op Holy Fire waren ingeslagen. Na die bezielde opening dook de band even het verleden in, met ‘Olympic Airways’ van debuut Antidotes en hun grootste hit ‘My Number’. Foals gaf het publiek daarna even adempauze  met het slimme rustmomentje ‘Birch Tree’ en ‘Give It All’, om weer voluit te gaan op ‘Providence’ en ‘Mountain At My Gates’.

Die balans tussen hard en rustig, dansbaar en knallend liet eens te meer maar weer eens horen tot wat voor machine Foals de laatste jaren is uitgegroeid. De band heeft alles voorhanden om het publiek bij de strot te grijpen en doet dit dan ook met volle bezieling. Vooral tijdens de laatste paar nummers liet Yannis Philippakis niet meer los door de reguliere set te eindigen met het intense ‘A Knife In The Ocean’ en de beuker ‘Inhaler’, die de ontlading compleet maakte.

In de toegift begon de band weer rustig met ‘London Thunder’, om nog een laatste keer vol gas te geven op ‘What Went Down’, misschien wel het beste nummer van hun laatste album, en favoriet ‘Two Steps, Twice’, dat duidelijk de math rock-roots van Foals nog een keertje laat horen. Ze verkochten de HMH misschien niet helemaal uit, maar het misstaat ze helemaal niet, zo’n grote zaal.

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>