- Home
- Colofon / Contact
- Rubriek: Concerten
- Pagina 2
.
8 november,
Melkweg Amsterdam
Fotografie: Joost Stoof
.
.
Gisteravond kwam de Rhymesayers-tour naar Amsterdam. Het legendarische label uit de Verenigde Staten is nu voor het eerst als ensemble op pad, mede dankzij een flinke cheque van Carhartt. In een uitverkochte Melkweg brachten ze ons een uitgelezen selectie toonaangevende hip-hoppers. Grieves & Budo, de jongelingen van het groepje, openden de avond. Daarna kwam underground-veteraan Blueprint, gevolgd door Brother Ali, met als twee afsluiters Evidence (van Dilated Peoples) en Atmosphere (de band rond rapper Slug). Het was een opmerkelijke avond, vol hele goede muziek.
.Grieves – On The Rocks by rhymesayers
.
Grieves is jong, maar verrassend bekwaam en, nouja, afweikend. Rhymesayers is de thuishaven van de alternatieve hip-hop, de eindbestemming voor iedereen die opgroeide in de “gouden eeuw” van de hip-hop rond 1993, toen A Tribe Called Quest, Jay-Z, Nas, Wu-Tang Clan, Common, Redman, Jungle Brothers, De La Soul, Gangstarr en nog heel veel meer artiesten hun beste albums uitbrachten. Die fans zijn nu dertig en herkennen zich allang niet meer in de fratsen van Lil’ Wayne en die nieuwe generatie hip-hop acts. Dan heb je gelukkig Atmosphere nog, en andere bands in hun kielzog, die zich nooit hebben willen verloochenen, en altijd trouw zijn gebleven aan hun boodschap. Vandaar dat ik enigszins verbaasd was dat Grieves zo vanzelfsprekend met de rest op het podium stond. Maar hij kan het wel.
.
Terwijl Brother Ali, de vliegende keep van de avond, Grieves & Budo afkondigt, loopt de zaal vol voor de volgende rapper: Blueprint. Een oude bekende, want hij werkte vroeger samen met de mannen van het Definitive Jux label, zoals Aesop Rock en Murs. In mijn jeugd was Def Jux het alleropwindendste nieuwe initiatief in de hip-hop. Maar Def Jux heeft het niet overleefd, omdat er uiteindelijk toch niemand luisterde. Blueprint werkte in die tijd ook al samen met RJD2, de legendarische hip-hop instrumentalist, en samen zijn zij Soul Position. Maar goed, Blueprint is dus ook gewoon een van de meest creatieve wordsmiths van deze generatie. Gisteravond stond hij samen met een bassist op het podium, waardoor het intenser werd. Blueprint is bijna ouderwets te noemen, maar dan op een goede manier, omdat hij zo ontzettend gelooft in alles wat hij zegt. Hij is een preacher, en hij wil het ons uitleggen. Dat het publiek heel veel letterlijk kon meerappen hielp ook.
.
.
Toen kwam Brother Ali. Een fenomeen. Een politieke rapper, kijk maar. Een hele goeie lyricist. Moslim. 90% blind. Albino. En hij is bijna veertig. Maar hij brak de tent af. Letterlijk de hele zaal hing aan zijn lippen, en iedereen zong mee met zijn teksten over oorlog, racisme, slavernij, zelf-haat, schoonheid en liefde. Ondergetekende kreeg koude rillingen van de connectie die Brother Ali blijkbaar heeft met zijn fans. Ik wist dat niet. De laatste keer dat er zoveel gevoel zat bij het publiek, was toen ik Amanda Palmer zag in dezelfde kleine zaal van de Melkweg. Het was een goeie set die Ali neerzette. De beats kwamen uit de draaitafels van DJ Ant, een legende in de hip-hop geschiedenis, en een van de ontdekkers van Brother Ali. En toen moesten de twee grootste namen dus nog komen.
.
.
Evidence, een derde van de Dilated Peoples, speelde al helemaal een thuiswedstrijd. Als beste woordkunstenaar van Dilated Peoples, uit Los Angeles, hoeft hij zich er al jaren helemaal geen zorgen meer over te maken of die groep ooit nog eens een comeback gaat maken. Hij tekende vorig jaar rustig een solo-deal bij Rhymesayers. Een verstandige keuze. Want Cats & Dogs, zijn nieuwste plaat, is een van de hoogtepunten van dit jaar. Evidence werkte op die plaat samen met goede vriend Alchemist (de grootste beat-maker van dit moment) en ook met oud-gediende DJ Premier (bekend van die eerder genoemde Gouden Eeuw, waar hij voor een substantieel deel verantwoordelijk voor was). De collabo met Premier is een van de hoogtepunten, omdat het een perfect nummer is: de beat is klassiek en Evidence’s teksten zijn zo kleurrijk, van braggadocio tot confessie. Wat ik nog niet wist, is dat het live nog veel meer dan op plaat een heus eerbetoon wordt aan zijn grote voorbeeld: Nas. Evidence leerde rappen op de klanken van Illmatic (uit die Gouden Eeuw, productie: DJ Premier). En terwijl Nas allang niet meer zo goed is, wordt Evidence alleen maar beter. Misschien is dat wel de wet van de remmende voorsprong. Luister naar dat nummer, You, and hoor hoe groots dit eerbetoon aan Nas is. En oja, Evidence brak de tent af.
.
.
Eigenlijk is het jammer, dat na dit feestelijke hip-hop concert, de finale kwam van Atmosphere. Want hoe goed die band ook is, en hoe legendarisch zij ook zijn, het is wel vaak een beetje depressief. Slug is een van de beste rappers op deze aarde. Bijna niemand krijgt het voor elkaar om zoveel literaire waarde aan muzikaliteit te koppelen op een beat. Maar hij rapt altijd over seksueel misbruik, verslaving, ouderdom, hartenzeer en andere nare onderwerpen. Toegegeven, de Melkweg zong mee. Maar hoe positief Slug ook is als mens, als artiest zet je hem niet aan op een feestje. Maar goed. Slug, met Ant achter zich en muzikanten Nate Collins (gitaar) en Erick Anderson (toetsen) om hem heen, speelde heel strak. Hij is veruit de machtigste rapper van dit moment, met een stemgeluid dat overal over heen komt. En zijn delivery is zo urgent dat je wel moet luisteren. Hij is de ideale rapper.
.
.
Als toegift kwam iedereen nog eens terug om wat te freestylen. Het werd allemaal met veel vreugde verwelkomd door het dankbare publiek, dat zich door de hele avond heen gedroeg alsof ze jaren hebben moeten wachten op een gelegenheid om weer eens ouderwets te hip-hoppen. Dorstig en gretig. En dat herken ik wel. Zo vaak komt het niet voor dat er hele goeie hip-hop artiesten in Amsterdam staan. Echte hip-hop. Lyricism, met inhoud en dikke beats. Het was fantastisch.
.
Fotografie:
.
.
Carhartt Radio November 2011: Chrisfader – Rhymesayers Tour Radio Show by Carhartt Work in Progress
.
Recente Reacties