Eurosonic: donderdag op de Scandinavische toer

Toch wel handig dat Joris woensdag naar Paradiso is gegaan, in de Spieghel was er namelijk geen doorkomen aan om bij John & Jehn of Kakkmaddafakka te gaan kijken. Vol is vol… Wel een paar andere leuke nieuwe ontdekkingen gedaan in het hoge noorden. Op de bonnefooi wordt er aan het begin van de nog lange avond afgetrapt in Vera, bij Firefox AK (foto links), een Zweedse band uit Stockholm rond zangeres Andrea Kellerman. Beetje braafjes, en Vera is eigenlijk teveel een rockzaal voor deze soort ingetogen electro.

Dit jaar staat België centraal op Eurosonic, en dat betekent een parade aan bands als Novastar, Zita Swoon en Triggerfinger die we in Nederland al jaren in het clubcircuit tegenkomen. Hopelijk komen er genoeg  industriemensen uit de rest van Europa kijken en groeit de Europese interesse voor deze bands. Toch jammer dat Mint er als nieuwe band niet bij is, Hinterland was toch een van de betere Belgische albums. Een andere nieuwe Belgische band die er wél toe doet is Madensuyu, maar Shadrak is zo vol dat er geen beginnen aan is. Ook het feestje van Subroutine-records in een Ierse pub is zo claustrofobisch dat er genoeg alternatieven lonken.

Altijd leuk als mensen op zo’n moment sms’en of ik nog tips heb omdat ze het zelf niet weten. Of als ze het in persoon vragen bij het verlaten van het Grand Theatre bij de Grote Markt en weer meteen rechtsomkeert naar binnen gaan als ik ze vertel wat ze bij Lulu Rouge (foto rechts) kunnen verwachten: trippende melodieën en zanglijnen à la Massive Attack met Trentemøller-waardige diepe bassen. De Denen tourden als support-act met hun beroemdere landgenoot en delen bovendien een paar bandleden. Bless You (recensie) haalde vorig jaar mijn eindlijstje en op deze eerste Eurosonic-avond zijn er vast veel nieuwe fans bij. Enige smet is het wel erg vroege tijdstip voor deze set, dergelijke zwoele muziek moet echt na middernacht.

Op de deur van de jeugdsoos van Torshavn (de hoofdstad van de Faröer Eilanden) hangt vast een briefje “wegens Eurosonic gesloten”. De uitbaters spelen namelijk in The Ghost en staan in de bovenzaal van de Spieghel. Aanstekelijke electro met Kraftwerk-invloeden, al wordt het af en toe wel een beetje glad.

En we blijven even op de Scandinavië-route, met Hjaltalín uit IJsland. Na Chromehoof is een fagotspeler op Eurosonic geen primeur meer, al komt de klassieke uitstraling van dit gezelschap (we ontwaren verder een pianist, violist en een klarinetspeler) in de Stadsschouwburg wel goed tot z’n recht. Qua orkestraal geluid doet het af en toe aan Patrick Watson denken, en ook Belle and Sebastian is nooit ver weg. Ook apart; de bezoekers staan waar normaal het podium is, en de band speelt met de drie balkons op de achtergrond. Maar dat schijnt normaal te zijn voor Eurosonic. Wel een idee voor de vergelijkbare zaal van Crossing Border, als bijvoorbeeld Kula Shaker en dEUS daar spelen.

Terug naar Denemarken, voor Tone in de bovenzaal van het Grand Theatre. Twee paar schoenen op het podium, en een videoscherm met stop-motion filmpjes. Op kousenvoeten staan een jongen en meisje ieder achter een laptop. Hij doet de beats, zij zingt een tweede of derde stem over haar eigen vocalen uit de computer. Een beetje Elizabeth Frazer (zangeres van de Cocteau Twins en de stem van Massive Attack’s Teardrop) en heel veel CocoRosie. Beetje gebrek aan podium-presentatie, maar wel erg mooie muziek die het in de huiskamer misschien nog beter doet dan op het podium.

Deichkind werd van te voren getipt als de Duitse Jeugd van Tegenwoordig , en misschien is het ook wel zo maar daar is m’n Duits te slecht voor. Wel mooie groen-roze pakken, confetti, slingers, sterretjesvuurwerk, met vette beats erachter. Kan zo op Lowlands, net als de gratis uitgedeelde hamburgers.  Bij Kakkmaddafakka dus geen doorkomen aan, en Britse hype van het moment White Lies was iets beter dan op London Calling.

Later deze week meer… Is iets sensationeel goeds niet te vinden in verslag nr. 1? Meld het in de comments.

(Foto’s afkomstig uit ‘het creative commons archief’)

Zie ook
- Prijzen voor Jan van der Plas, Silence Is Sexy
- Eurosonic: het einde van popjournalisten en woekerhandel?
- Eurosonic, vrijdag: kattengejammer en de Finse ‘bitch of bitches’

Lees ook:White Lies tonen hun nieuwe nummers op Eurosonic
Lees ook:Eurosonic, vrijdag: kattengejammer en de Finse bitch of bitches
Lees ook:Eurosonic dag 1: orkestrale pop en brute jazzmetal
Lees ook:Rue Royale verlaat het publiek hongerig
Lees ook:Nooit van gehoord? – The Je Ne Sais Quoi

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!