- Home
- Colofon / Contact
- Festivals
- Rock Werchter, donderdag: het rijdt niet!!, Oasis is…
Nederlandse band De Raggende Manne zong het ooit al op de meest gefrustreerd mogelijke manier: “Het rijdt niet, het rijdt niet, het rijdt niet, het staat stil!!” En dat is precies wat er vanaf donderdagmorgen meer dan ooit aan de hand is op alle binnenwegen die naar het Belgische dorpje Werchter leiden: alles zit uren lang pot- en potdicht. Waar het een jaar geleden vanaf een afslag bij Mechelen een uurtje tuffen richting parkeerplaatsen was, staan duizenden bezoekers dit jaar gemiddeld zes uur in de file, zij zonder airco in een kokend hete auto.
Wat dan direct de oorzaak is dat ondergetekende op de Rock Werchter-donderdag Eagles of Death Metal, Lily Allen, Emiliana Torrini en tot overmaat van ramp Fleet Foxes moeten missen. Daar nog eens over nadenken is bijna in bittere tranen uitbarsten, zeker na een opname van Studio Brussel te hebben gehoord.
Maar optimistisch als we zijn en het filejuk eenmaal afgeschud, beginnen we toch met goede moed en verbeterd humeur aan een lang, heet weekend Rock Werchter en kunnen we over enkele resterende optredens op de donderdagavond vrij kort zijn. Zoals over Placebo, bij wie het heilig vuur op Pinkpop toch een stuk heviger brandde dan bij deze doortocht op Werchter. Dat Brian Molko en co. zich door het wegvallen van Depeche Mode toen opeens headliner mochten noemen, hielp misschien. Het al flink verhitte Werchterpubliek krijgt een nagenoeg dezelfde, maar minder gepassionneerd gebrachte set voor de kiezen. Waar is de tijd gebleven dat Molko al bij het tweede nummer voor het publiek op de knieën ging? Bij dit niet meer dan degelijke optreden komt hij nauwelijks achter zijn microfoonstandaard vandaan. Misschien valt het toch tegen met die hervonden spirit, of had Placebo gewoon niet helemaal z’n avond en verklaart dat de routinematige show ondanks veel werk van nieuwe plaat Battle For The Sun?
De dikke brokken arrogante attitude die de liveshows van Oasis (foto) al dik vijftien jaar kenmerken, behoeden de band van Liam en Noel Gallagher al bijna volledig voor middelmatige optredens. Al helpen de huidige begeleiders die Oasis anno 2009 mede vormen ook goed mee. De band is in bloedvorm op deze zwoele Werchter-avond en de vlotte set rockt gesmeerd. Daarnaast blijft het – als je er wat mee hebt – genieten van de arrogante boeventronie van nog volop snerende zanger Liam, die via de grote schermen fel de weide inkijkt, de hele show gehuld in regenjas, de handen 90 procent van de tijd op de rug.
Waren die ingrediënten afwezig, dan keken we wellicht naar een band op retour, die het optreden namelijk wel voor ruim tweederde vult met het oudste werk van zo’n vijftien jaar terug: vijf nummers van debuut Definitely Maybe en vijf nummers van (What’s The Story?) Morning Glory passeren de revue, afgewisseld met spaarzame nieuwe hits als Lyla en knaller The Shock Of The Lightning. Binnenkort Night Of The Proms? Nu ja, dat is een beetje flauw, want dit is een festival-hitsset en het is nog steeds heerlijk meebrullen met klassiekers als grandioze opener Rock ‘n Roll Star, Cigarettes And Alcohol, Live Forever, Don’t Look Back In Anger en Champagne Supernova, zeker als die greatest hits nog met zoveel venijn en pit worden gespeeld. Enige quote van Liam tegen het publiek die we konden verstaan: “Thank you, you were good, but not as good as us.” Uitgesproken nadat hij tussen het publiek een sigaretje is gaan roken en het slot van zijn eigen concert heeft bekeken. Dat doet niemand ‘m na.
Bij de halve liveshows van donderdagafsluiter The Prodigy is het publiek al jaren wel veel heftiger op dreef dan de groep zelf. Nu het diep in de nacht wat is afgekoeld op de wei, is zeker 50.000 man klaar om volslagen los te gaan op bekende krakers Breathe, Firestarter en Their Law, maar ook de verse hits van jongste album Invaders Must Die doen de massa tot achter de geluidstoren heftig op en neer deinen. En bij vlagen klinkt het heftig en moddervet, maar zou dat het ook niet zijn zonder die oervervelende MC Maxim Reality, die geen drie tellen z’n mond kan houden en ons tot vervelens toe zijn ‘warriors’ noemt?
De platte maar beukende splinterbommen van The Prodigy hebben die schreeuwlelijk helemaal niet nodig om de massa tot het kookpunt te brengen. Vooral zijn rol, veel meer dan overjarige punker Keith Flint, maakt een Prodigy-optreden nog steeds te veel tot een wat potsierlijke circusshow in plaats van een gevaarlijke rock ‘n raveset. Waarbij het bovendien constant de vraag is wat die drummer en gitarist nu op het podium doen. Je hoort ze immers zelden boven de computerbeats en gitaarsamples uitkomen, behalve bij de wel live gespeelde partij in Their Law. Maar wat maakt dat om twee uur ‘s nachts in een uitzinnige menigte nog uit? U ging genadeloos uit uw plaat om vervolgens vermoeid naar de campings terug te keren, op naar de eerste volle festivaldag op vrijdag, met optredens van Elbow, Bloc Party, The Killers en mega-headliner Coldplay.
Andere optredens gezien? Andere meningen? Reageer in de comments!
Foto Oasis: Marc Gommans
Meer Rock Werchter-verslagen:
- Rock Werchter, vrijdag: Coldplay ondanks zwakke plekken memorabel
- Rock Werchter, zaterdag: murw geslagen door Nick Cave
- Rock Werchter, zondag: The Mars Volta zeikt over ons heen
Lees ook:Liam Gallagher: ‘Oasis is echt niet meer’
Lees ook:Liam Gallagher de studio in met zijn nieuwe band
Lees ook:Luisteren: verse Oasis-demo’s lekken uit
Lees ook:Hoor: Liam Gallagher’s Beady Eye – Bring The Light
Lees ook:In première: Oasis – I’m Outta Time
Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!
ai, da’s zuur zeg om al die bands te missen! Op Roskilde was Lily Allen een van de grote verrassingen (had er weinig van verwacht) en waren de Fleet Foxes weer net zo goed als altijd. Emiliana was daar niet te zien, Eagles of Death Metal voorspelbaar maar leuk.
Wie weet morgen nog een stukje over Denemarken op dit blog…
fleet foxes vond ik idd goed op werchter.. maar niet zo goed als in paradiso..:)
typisch werchter…altijd een topprogramma, maar ook altijd een belabberde organisatie. Dat laatste heeft mij jaren geleden doen besluiten nooit meer naar RW te gaan. Dit jaar wel Classic gedaan wegens Depeche Mode maar ik had alweer gelijk spijt (het voorste vak was off limits!!). En dat belgen weldegelijk goed (lees: publieksvriendelijk) kunnen organiseren blijkt wel uit Pukkelpop.