- Home
- Colofon / Contact
- Festivals
- London Calling tegelijk met Crossing Border, eerste…
Hoeveel gemeenschappelijke bezoekers zouden de festivals Crossing Border in Den Haag en London Calling in de Amsterdamse Paradiso hebben? Met andere woorden: wie vinden het vervelend dat Crossing Border en de tweede aflevering van London Calling dit jaar in hetzelfde weekend van 20 en 21 november vallen? Ik vind het zelf best jammer, zelfs al loop je op een London Calling-avond kans nogal wat middelmatigheid tegen te komen. Maar waarschijnlijk ben ik in de ruime minderheid en bijten de festivals elkaar nauwelijks qua doelgroep. Toch is het bredere programma van Crossing Border wat mij betreft vooralsnog aantrekkelijker. Behalve de data, zijn inmiddels ook de eerste namen voor de nieuwe London Calling-editie bekend.
In ieder geval van de partij: het lang niet onaardige We Were Promised Jetpacks (foto), Little Death, Beth Jeans Houghton en op herhaling het leuke Johnny Foreigner.
De kaartverkoop voor London Calling 2009/II is maandag 24 augustus begonnen via Ticketservice: dagkaarten voor vrijdag 20 of zaterdag 21 november kosten 17,50 euro, voor een passepartout voor twee dagen betaal je 30 euro, prijzen exclusief lidmaatschap en servicekosten.
De vier bands tot nu toe volgens Paradiso:
WE WERE PROMISED JETPACKS
Als er zoiets bestaat als een blauwdruk van pure Britse indierock, zou het zo maar kunnen dat de Schotse band We Were Promised Jetpacks deze in zijn bezit heeft. Stuwende drums, felle gitaarrifs, melodieuze zanglijnen en emotioneel geladen teksten. Op het debuutalbum ‘These Four Walls’ vliegen de toekomstige hits je om de oren. De vier jonge bandleden uit Glasgow vermengen shoegaze, postpunk, folkrock en pop tot een onweerstaanbaar brouwsel dat vergelijkingen oproept met de muziek van Arctic Monkeys, Joy Division, Bloc Party en The Maccabees, maar dan met een onvervalst Schots accent.
BETH JEANS HOUGHTON
Beth Jeans Houghton is het jonge, hippe talent onder de nieuwe Britse lichting singer- songwriters. Haar debuutsingle kwam vorig jaar uit en is nu al een collectorsitem, ook deelde ze reeds het podium met artiesten als Devendra Banhart, Bon Iver, Tunng, Tinariwen en Bowerbirds. Haar stem klinkt als een combinatie van Nico en Joan Baez en haar kledingstijl doet Gwen Stefani watertanden. Beïnvloed door artiesten als Bob Dylan, Frank Zappa en stijlen als gospel, glam en indie heeft ze een geheel eigen stijl ontwikkeld die tijdloos, sfeervol en vooral wonderschoon klinkt. Tijdschrift NME noemde haar al: … a Joni Mitchell for the anti-folk generation.
JOHNNY FOREIGNER
Neem het beste van Sonic Youth en Bloc Party en smelt het om tot iets totaal origineels dan krijg je de sound van Johnny Foreigner. De band – jawel, het is een band – spelen energieke, harde en snelle indierock op het scherpst van de snede. Het trio uit Birmingham speelde in 2007 het hele Verenigd Koninkrijk door met Dananananaykroyd en bracht in 2008 het inventieve ADHD-debuut ‘Waited Up ’til It Was Light’ uit op het Best Before Records label. ‘Grace And The Bigger Picture’ wordt het tweede album van de band. Het is reeds opgenomen en zal in oktober van dit jaar uitkomen. Zelf noemen de twee jongens en het meisje van Johnny Foreigner de muziek op deze tweede plaat: “new-wave fight pop”.
LITTLE DEATH
Little Death behoort tot de best bewaarde geheimen van Engeland. Helaas voor de Britten, maar dit geheim zal binnenkort uitkomen. Zanger/gitarist Kc Underwood uit de Verenigde Staten, gitarist Nathan Hewitt uit Canada en bassist Julianna Kurokawa uit Egypte verstoppen zich sinds een aantal jaar in Londen en maken daar muziek waar de Pixies groot in zijn en Arcade Fire klein. Toen ze in oktober van vorig jaar een titelloze EP uitbrachten kreeg de pers in Engeland al lucht van het trio en struikelde ze over elkaar heen om de band te behangen met lofuitingen. Het is nu niet meer te houden, want ook Amerika heeft er al wat perspionnen op gezet. Voordat de bom echt barst komen ze met hun psychedelische, overstuurde maar zeer melodieuze indie gelukkig eerst nog naar het London Calling Festival.
Lees ook:London Calling 2009/II: Jack Penate, Esser, Wild Beasts
Lees ook:Eurosonic/Noorderslag 2010: The XX, I Was A King, Daily Bread
Lees ook:Nooit van Gehoord? – Johnny Foreigner
Lees ook:London Calling 2009/II: The Twilight Sad, Alberta Cross, The Boxer Rebellion
Lees ook:Te winnen: twee London Calling-verrassingspakketten!
Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!
Ik ben het met je eens, Joris. Jammer dat het tegelijkertijd valt. Ik vind het ook altijd leuk om op London Calling frisse nieuwe (Britse) bandjes te bekijken, ook al beklijft het lang niet allemaal even sterk.
Toch ga ik voor Crossing Border, vooral door de aanwezigheid van namen als Grizzly Bear (wonderschoon op Lowlands, kan geen genoeg van Veckatimest krijgen), Monsters Of Folk, Steve Earle, Decemberists, St. Vincent, Low Anthem (niet vervelend om ze 2x keer in relatief korte tijd te mogen zien) en Stuart Murdochs zij-project God Help The Girl (nog niet bevestigd volgens mij, maar Gijsbert Kamer had het erover in zijn blog).
Vind het persoonlijk ook erg jammer, heb sinds 1997 geen editie van LC gemist (toegegeven, ze waren niet allemaal even goed, maar meestal zat er toch wel een aardig bandje of wat tussen). Ook ik kies voor CB, omdat het in Den Haag is, en ik het een bijzonderder festival vind dan LC. Oh, en als God Help The Girl komt, dan zeker
Ik ga voor Crossing Border, maar vooral voor bepaalde bands. Festival als geheel doet me niet heel veel. Hopelijk nu betere zaalindeling dan vorig jaar (met die veel te kleine zaal voor Fleet Foxes).