De Affaire, dag 1: Indie-enclave buiten het Nijmeegs feestgedruis

Het mag voor de ware muziekliefhebbers in Nijmegen een ware zegen heten tijdens die grootse Vierdaagsefeesten middenin de zomer, die een volle week duren: het festival De Affaire, een soort afgescheiden enclave met veelal nieuwe, boeiende muziek, dat plaatsvindt in het schitterende park De Valkhof, afgescheiden van het grootscheepse feestgedruis even verderop in het stadscentrum.

Hier kortom geen fanfareband die Jan Smit-liedjes speelt of de zoveelste coverband die I Will Survive naar een lager plan tilt. In maar liefst zes avonden en een volle zondag presenteert De Affaire een nogal overweldigend groot aanbod van tientallen alternatieve en indiebands, in tal van genres, vaak nog obscuur of aan het begin van een mogelijk glansrijke carrière. Variërend van The Antlers tot HEALTH en van Isbells tot Fucked Up. Enkele keren los van elkaar gehoord van mede-bezoekers: “Als de Affaire er niet was, vluchtte ik een week de stad uit.”

Om deze traktatie zeven dagen mee te kunnen maken, is in Nijmegen wonen dan wel verblijven (en een week vakantie opnemen) een must. Maar goed, als Randstedeling die een stukje moet reizen naar het oosten van het land is het al heel plezierig om eens twee stevige dagen te proeven van De Affaire, op zaterdag 17 en zondag 18 juli om precies te zijn, met optredens van Los Campesinos!, Oh No Ono, The Antlers, HEALTH, Isbells, The Middle East, Tokyo Police Club, I Am Oak en The Hundreds In The Hands.

Laat een ding duidelijk zijn voor de mensen die Nijmegen en/of het festival misschien niet kennen: de locatie is sowieso onbetwist een van de mooiste plekjes van Nijmegen. Het Valkhof-park is gelegen op een heuvel, met een fraai uitzicht over de Waal. Een kleine kapel – waar 3VOOR12 Arnhem-Nijmegen sessies houdt – siert het park op, evenals een oude ruïne even verderop, waar voor de Affaire jaarlijks een klein podium in wordt gezet. Dat moet ook voor bands een bijzondere omgeving zijn om in te spelen, zeker als ‘s avonds de schemering invalt. Tussen deze stokoude bouwwerken staat een saddlespan-hoofdpodium, beneden langs de Voerweg zijn nog twee podia te vinden. Compact en overzichtelijk, en zodoende is er zeven dagen lang veel te zien en te horen.

En zo begint een behoorlijk eigenzinnig geprogrammeerde week op zaterdagavond met het lichtjes merkwaardige Deense trio Oh No Ono, dat veelal springerige, weirde liedjes met volop rare ideetjes richting het nog op te warmen publiek slingert. Jammer is het daarbij dat het drietal onwaarschijnlijk statisch speelt, terwijl de groep bovendien in een halve cirkel staat en zangeres en nauwelijks bewegend tegenover elkaar staan te spelen. De muziek van Oh No Ono, hoe pakkend een enkele keer ook, blijft daarom een beetje op het podium hangen. Totdat de set verrassend wordt beëindigd met een hevig rockend stuk shoegaze van een kwartier, waarbij op slag nog wel bewogen kan worden. Alsnog een overtuigend slot, derhalve.

De eerste bekendere naam van De Affaire 2010 is die van Los Campesinos! uit Wales, twee jaar terug tot ons gekomen als heerlijk nerveus en druk indiepopbandje met debuut Hold On Now, Youngster. Opvolger Romance Is Boring laat een wat grilliger en ambitieuzer geluid horen en ook op het podium is het helaas een minder vrolijke, wat bedeesdere boel geworden. Dat hoeft niet erg te zijn, maar het grotere geluid dat de jongens en meisjes op die laatste plaat produceren, blijft op het Affaire-podium wat vlak en tam. Leuke liedjes zijn er genoeg en met zijn zevenen maken ze er best een leuk optreden van, maar je voelt aan je water dat Los Campesinos! veel harder en energieker kan knallen, zoals in de begindagen.

Zelf nog op de goede weg om in de nabije toekomst op grotere podia harder te gaan spetteren: de jonge Belgische rockband The Sore Losers (fotootje rechts, met Waalbrug) een verse signing van Excelsior Recordings. Stevige rock ’n roll met een been in de jaren zeventig, hier en daar al een prima meeschreeuwrefrein en volop vieze solo’s smaken beslist naar meer. Helaas het grootste deel van de set niet te horen: de man met de mondharmonica die zichtbaar de longen uit zijn lijf staat te persen. Hoe dan ook: leuke rockband met volop groeipotentie: zo mag het allemaal nog wat gemener worden gepresenteerd. De bandleden zijn namelijk overduidelijk lieve jongens die blij zijn om met elkaar op een podium te staan. Daar is op zich helemaal niets mis mee, maar met deze muziek mag ook de attitude op het podium een paar tanden rauwer. Iets dat in de toekomst ongetwijfeld goed komt.

Vervolgens als sluitstuk van de eerste Affaire-dag gewaagd geprogrammeerd op de late zaterdagavond: The Antlers, het trio uit dat vorig jaar hoge ogen gooide met het emotioneel fors geladen album Hospice. Live blijkt de band onder leiding van zanger/gitarist Peter Silbermann een ware sluipmoordenaar: kalm aan worden de wat treurig toongezette liedjes met gitaren, elektronica en drums opgebouwd, tot aan een reeks prachtig melodieuze ontladingen met een shoegaze-accent. Silberman zingt indrukwekkend met een hoge stem en mishandelt op indrukwekkende wijze zijn gitaar. Het optreden wordt bovendien steeds intenser naarmate het vordert: bij de bar wordt er misschien gewoon gezellig doorgekeuveld op de zaterdagavond, maar vlak voor het podium luisteren de liefhebbers compleet bezweerd toe. Hoogtepunten: grootse versies van Sylvia en Atrophy. Altijd mooi: zo’n hoogtepunt aan het eind van een muzikaal misschien niet briljante,, maar meteen al wel heel sfeervolle festivaldag in het Nijmeegse.

Zie ook:
- De Affaire, dag 2: van schone onthaasting naar woest HEALTH

Lees ook:In Première: HEALTH – USA Boys
Lees ook:De Staat verrassingsact op de Affaire-donderdag
Lees ook:Uitzoeken maar: de bands per dag op festival De Affaire
Lees ook:De Affaire, dag 2: van schone onthaasting naar woest HEALTH
Lees ook:De Affaire 2009: Blood Red Shoes, Deerhoof, Portugal. The Man

Heb jij Alternative.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!