Festival-Verslag: Metropolis in Rotterdam!

Uiteraard was Alternative aanwezig in Rotterdam afgelopen zondag, om op geheel eigen wijze verslag te doen van een van de leukste festivals van Nederland: Metropolis, in Rotterdam Zuid. Met onder andere The Vaccines en Les Savy Fav was deze 23e editie meer dan interessant. Jeroen Bakkers heeft voor ons de hele dag aantekeningen gemaakt en hieronder vind je zijn hele verhaal.

Zuiderpark, Rotterdam

Foto’s: Susanne de Vries / Tekst: Jeroen Bakker

Bij veel muziekpioniers staat ieder jaar de eerste zondag van juli vroegtijdig in de agenda vermeld. New Music First is het motto van het gratis toegankelijke festival dat een uitstekende gelegenheid biedt om de leukste bands in een pril stadium te checken. Mede gestimuleerd door het prachtige festivalweer zouden uiteindelijk bijna 45.000 liefhebbers het Rotterdamse Zuiderpark bezoeken om de 23^e editie van Metropolis bij te wonen.

Tijd om rustig te ontwaken is er niet als 1DUIDIG beats breakt op het podium van 3FM Serious Talent. ‘Rotterdam Stand Up’ klinkt het luid in de achtertuin van deze jongens die nog slechts voor een handvol liefhebbers bewijzen ‘wie de shit heeft’maar al vroeg de boxen testen op pompgehalte.

Op het Thinkers Stage zijn het de DEATH LETTERS die het laatste beetje slaap uit de ogen rocken. Terwijl de koffers klaarstaan voor optredens in Noorwegen, België en de USA is Metropolis één van de vele festivals waar het duo zich laat zien en vooral van zich laat horen. De tracks van het bejubelde tweede album Post-Historic blijken vooral live sterk overeind te blijven. Het lijkt al weer zo lang geleden sinds het optreden op het Popuniepodium in 2008 en ook nu is het verbazingwekkend wat de Dordrechtse tweemansformatie hier weet neer te zetten. Hoewel er op het veld nog weinig uitbundigheid valt waar te nemen kan er gesproken worden over een ronduit indrukwekkende set.

Voor degenen die zo vroeg op de dag het felle zonlicht niet kunnen verdragen is er in The Garden het uit San Francisco afkomstige WEEKEND. Van contakt met het publiek is, met uitzondering van een flauwe mop, nauwelijks sprake. De shoegaze-houding – onbeweeglijk met het gezicht naar de schoenen gericht – en de grootse, sferische gitaarmuur doen de tijden van Jesus and the Marychain herleven. Het besef van tijd lijkt even zoek als het trio psychedelisch trippend door Monday Morning/Monongah galmt. Het is ineens duidelijk wat een Coma Summer inhoudt. De wervelwind van geluidsgolven gaat als een oververhitte racemoter door de warme tent. Ambient noise en lo-fi blijken prima samen te gaan en de bloemlezing uit het debuut Sports blijft niet alleen vanwege het volume hangen.

De meest opzienbarende combinatie in Nederland Muziekland van de laatste jaren is ongetwijfeld PHANTOM FOUR & THE ARGUIDO waarmee Metropolis een enorm ervaren gezelschap op het programma heeft gezet. Tijdens de succesvolle showcase op het afgelopen Eurosonic/Altersonic Festival bewezen Rudeboy en Phantom Frank nog altijd over een gezonde dosis bewijsdrang te beschikken waar menig jong talentje een voorbeeld aan kan nemen. Als beloning valt er in het festivalseizoen bijna niet te ontkomen aan de unieke cross-over van surf en rap. In 1989 stond hij hier met Urban Dance Squad. 22 Jaar later blijkt The Vocalist nog altijd over een tomeloze energie en creativiteit te beschikken. Er is samengewerkt aan nieuw materiaal maar daarnaast worden A Forest van The Cure en Teenage Kicks stevig onder handen genomen.

‘Als de overheid het laat afweten dan moet je het zelf maar doen’, aldus Kik’s frontman Dave wanneer HALF WAY STATION wordt aangekondigd. Het Rotterdamse collectief weet zichzelf op allerlei manieren prima te redden door alles in eigen hand te houden. De creativiteit heeft niet alleen betrekking op het unieke, authentieke geluid maar ook op de zelfgemaakte instrumenten. Zo wordt het folky bluesrepertoire met een washtub bas, accordeon, banjo of viool gespeeld. De Nederlandse variant van The California Honeydrops is in staat om met een beperkt aantal middelen maar met een grote hoeveelheid enthousiasme ieder optreden uit te laten monden in een uitbundig feest.

Werd precies een week geleden het Haagse Zuiderpark vroegtijdig op scherp gezet door de energieke speedbeat van THE DEAF, vandaag laat Spike met zijn nieuwe band het Rotterdamse park schudden op zijn grondvesten. Het Serious Talent Podium is misschien een vreemde plaats voor het uit de hand gelopen ‘hobbybandje’. The Deaf is volwassen geworden en is met de uitstekende live-reputatie een welkome aanvulling op ieder festivalprogramma.

Wanneer je zoals BLACK MILK met een titel als Album Of The Year op de markt komt, is het logisch dat de verwachtingen hoog zijn. Het is duidelijk dat veel bezoekers speciaal voor deze hiphop-producer/MC zijn gekomen en zij worden niet tereurgesteld. Black Milk maakt er een spetterende show van waarin naast een dj-set gebruik wordt gemaakt van drums en gitaren. De uit Detroit afkomstige showman krijgt probleemloos de handjes in de lucht en bereikt op Metropolis een absoluut hoogtepunt.

Frontman Tim Harrington heeft samen met zijn collega’s van LES SAVY FAV weekendverlof gekregen en besluit om het er eens goed van te nemen. Werkelijk niemand op en voor het podium lijkt aan de vreemde fratsen van deze lunatic te ontkomen.

Afgezien van alle smeerlapperij met verf, bloed en andere lichaamssappen bevat de show een grote dosis wild rockgenot. Wanneer de Newyorkse noiserockers afsluiten met Let’s Get Outta Here besluiten wij om dat advies maar snel op te volgen.

Tijd voor een uitgebreide evaluatie van dit spraakmakende optreden is er niet want SX staat in de tent klaar voor een uur lang relaxerende ambient klanken. Omdat het geluid aanvankelijk niet probleemloos overkomt ogen de Belgen op het podium iets minder ontspannen. Uiteindelijk zal ook dat goedkomen en wordt goede sier gemaakt met een stijl die de liefhebbers van Lamb en Morcheeba ongetwijfeld zal aanspreken. Met nog een handvol sterke nummers er bij zal SX moeiteloos kunnen aansluiten in deze rij.

Voor het nodige Afrikaanse rootsgehalte zijn de Malinezen van TAMIKREST overgevlogen. De Desert Sessions van de muzikanten in hun prachtige gewaden missen op festivals als deze hun uitwerking niet. Er worden op zowel het podium als op het veld vrolijke dansjes uitgevoerd waarmee voor velen het ultieme festivalgevoel bereikt wordt. In tegenstelling tot veel andere acts die zich inlaten met Maliblues is Tamikrest behoorlijk toegankelijk door de westerse invloeden. Leuk ook voor de liefhebbers van populaire indie-bandjes die Afrikaanse geluiden in de muziek verweven en slim gekozen ook door de Metropolis-programmeurs.

Over slim programmeren gesproken, THE VACCINES waren toch al de buurt in verband met verplichtingen in Werchter waardoor Metropolis 2011 een perfecte uitsmijter in huis had. Na eerdere afzeggingen kon dan eindelijk worden bekeken of deze Britten inderdaad de beste nieuwe gitaarband van het jaar zijn. Zou best kunnen aangezien de concurrentie in deze sector niet echt moordend is. Ze moeten het antwoord zelf schuldig blijven maar hebben toevallig een heel pakket aan sterke nummers meegebracht die stuk voor stuk over een groot meezinggehalte beschikken. Wellicht zelf ook verrast door het toch wel plotselinge succes in Nederland doen ze gewoon waar ze goed in zijn en in samenwerking met de uitzinnig fans krijgt Thinkers Stage dan toch het verwachte hoogtepunt en brullen tienduizenden festivalgangers ”Wreckin’ Ball Wreckin’ Ball Ra Ra Ra”.

Lees ook:Metropolis Festival maakt eerste namen bekend
Lees ook:Metropolis festival weet Blood Red Shoes nog te strikken
Lees ook:Metropolis: Adam Green, Japandroids, Chrome Hoof
Lees ook:Metropolis 2010: Tim Knol, Strange Boys, The Mad Trist
Lees ook:Line-up Metropolis Festival bijna compleet