SPEEDFEST #6

.

Klokgebouw, Eindhoven

10 December 2011

.

Tekst: Jeroen Bakker

.

Het is nog vroeg in de avond wanneer het 5000^e kaartje verkocht wordt en het bordje ‘uitverkocht’ verschijnt. De zesde editie van Speedfest die zaterdag in het Eindhovense Klokgebouw werd gehouden, heeft daarmee weer een record verbroken. Het epicentrum van de speedrock en aanverwante harde(re) muzieksoorten trekt jaarlijks vele liefhebbers die niet alleen van de bijzonder unieke sfeer genieten maar die zich bovendien overgeven aan het beste wat er op het gebied van rock & roll, garage, punk, metal, psychobilly, hardcore en outlaw country geboekt kan worden.

De organisatie, zoals bekend bestaande uit de mannen van Peter Pan Speedrock, bekende al eerder veel geluk te hebben gehad bij het samenstellen van de line-up. Verdeeld over drie podia zijn vanaf twee uur ’s middags tot ver na middernacht 20 bands te zien uit binnen- en buitenland.

Zo zijn het’s middags de Britse herrieschoppers van BLACK SPIDERS die het programma op de Thrashers Stage openen met een stevige pot ongecompliceerde hardrock voorzien van de nodige cliché’s. Niet geheel toevallig tourt de band samen met Monster Magnet door Europa en uitgerekend deze band zullen we later op de dag nog tegenkomen.

Tegelijkertijd neemt VANDERBUYST bezit van de Demolition Stage en ook daar moet het publiek er blijkbaar nog even in komen. Het trio doet eenvoudigweg wat er van ze verwacht wordt. Het showelement steekt wat karig af bij het muzikaal gebodene en de band moet het dan ook doen met weinig licht. Muzikaal is het echter prima voor elkaar en ook Thin Lizzy’s Don’t Believe A Word wordt op respectvolle wijze uitgevoerd.

Na te hebben geconstateerd dat de Wrecker Stage goed bestand is tegen GEWAPEND BETON blijkt het Thrasherspodium maar net groot genoeg voor de ego’s van de Canadese BRAINS. Take What I Want en Big Fight Everynight zijn gemakkelijk mee te brullen en tot slot wordt the crowd opgeroepen tot het scanderen van ‘More Brains’.

De legendarische REVEREND HORTON HEAT die iets later op het programma staat aangekondigd, weet dondersgoed wie hij mee moet nemen op toernee.

Via de punk van staal bij THE HOOKERS snel naar De HEIDEROOSJES die geheel terecht een mooie plaats op de affiche hebben gekregen van hun Brabantse collega’s. Binnen afzienbare tijd zal toch echt de stekker er uit gaan en kan worden terug gekeken op een indrukwekkende carriere. Na 22 jaar nog steeds niet volwassen want We Are All Fucked Up! En Wij Ook! Voor de eerste keer vandaag zien we een elektrische rolstoel als crowdsurfend object. Met punk heeft het allemaal niets te maken maar zoals verwacht kan een bekende blonde provinciegenoot rekenen op de nodige kritiek van Marco Roelofs. Val Maar Dood wordt massaal meegezongen. Reuzespannend allemaal en vervolgens roepen of er naast Brabanders, Limburgers ook Nigerianen zijn? De uitgestoken middelvinger op het grote logo heeft plaatsgemaakt voor een mooi en lief maar slap wuivend dameshandje.

Is Black Sabbath al begonnen met comebacktoernee nummer zoveel? Nee, het blijken de zware, logge metalklanken van PENTAGRAM te zijn. De wegdraaiende oogpupillen van de door de Duivel bezeten zanger Bobby Liebling zijn zelfs vanaf grote afstand angstaanjagend. Deze Amerikaanse pioniers van de Doom Metal maken al ruim veertig jaar muziek en zijn voor veel jonge bands een enorme inspiratiebron gebleken. De documentaire Last Days Here over de omstreden zanger/componist/performer vam de band viel onlangs in de prijzen op het Amsterdamse Documentaire Festival.

Kunnen we nog verder in de tijd? Jawel, THE SONICS spelen ook op Speedfest. Nadat de muziek van de band al jarenlang op de playlist in de bandbus van PPS staat is er dan nu de live-primeur op het festival. De garage-rock van The Sonics wordt gezien als een muziekstroming die uiteindelijk tot de punk heeft geleid. Op zaterdag 10 december 2011 klinkt The Witch, hun eerste single uit 1964, nog even krachtig, hard en fris en kan de vraag of een band uit de sixties nog wel kan rocken met een volmondig JA worden beantwoord.

.

.

Piet Veerman’s Sailing Home klinkt luid door The Dining Room waar Unox en Vietnam hand in hand gaan en waar men kan dansen op Lilly Allen, Shocking Blue of Blink 182. Allemaal keurig verzorgd door DJ De Rooie Neger wiens motto: It’s My Party And I Draai What I Want To nog maar eens duidelijk wordt gemaakt.

Tijd om te eten is er echter nauwelijks. Tussen de optredens van de twee bovengenoemde acts staat namelijk ook nog eens THE REVEREND HORTON HEAT geprogrammeerd en dat betekent ‘It’s Martini Time’. Nadat eerdere pogingen op niets uitliepen is het nu dan eindelijk gelukt The Reverend en zijn twee begeleiders, Jimbo en Paulie, op Speedfest te presenteren. De Texaan vuurt de ene na de andere flitsende rockabilly/punk/country- en surfgitaarsolo op zijn publiek af en beschikt nog altijd over een prima stemgeluid.

‘I’ve Got Mushroomclouds In My Hand’ zingt Dave Wyndorf wanneer we richting de Wrecker Stage lopen. Dat betekent dat Monster Magnet zojuist is begonnen met een integrale live-uitvoering van het album Dopes To Infinity en vanaf All Friends And Kingdom Come tot Vertigo komen ze allemaal voorbij. We gaan terug naar 1995 toen de band zijn derde album uitbracht maar zelden was het gezelschap rondom de wispelturige zanger/gitarist in zo’n goede vorm. Het concept is momenteel heel populair maar er zijn maar weinig albums die echt de moeite waard zijn om in zijn geheel te beluisteren en nog minder die ook live het aanhoren waard zijn.

Na alle lofuitingen aan het adres van PETER PAN SPEEDROCK betreffende de voortreffelijke line-up is het tijd om zelf het goede voorbeeld te geven. Uiteraard komen alle ‘grote hits’ voorbij, er is tenslotte een ‘Best-Of’ uitgebracht, en uiteraard mag Dikke Dennis voor enkele minuten op het podium ‘de beest uithangen’. Een gevoel van waardering, trots, saamhorigheid en ongeremd genieten maakt zich meester van de grote zaal. Naast Dennis zien we ook Marco Roelofs terug op het podium in een felle uitvoering van I’m Not Fucking Deaf, I’m Just Ignoring You.

Evenals de voorgaande edities zijn de drie gastheren van zo slim geweest om de rol als afsluiter aan anderen over te laten. Het is tenslotte geen Concert At Sea en op die manier kun je het feest achter de schermen ook nog eens optimaal ervaren.

Voor een dampend rockfeestje kun je altijd een beroep doen op de Canadese brulboei DANKO JONES die het festival mag afsluiten. Uiteraard gaat het optreden gepaard met een flinke dosis ego-tripperij maar daar is niemand meer van onder de indruk.

Danko is toevallig het gehele najaar in Europa te vinden en pakte, zoals op zijn homepage te zien was, maar al te graag de afslag Eindhoven voor een fijn dagje Speedfest.

De no-nonsense rock van de band wordt zelfs na een lange dag van veel drank en nog meer decibellen met een groot enthousiasme begroet.

Door het driekoppige Eindhovense speedmonster zijn er ook persoonlijke successen geboekt. Tijdens Speedfest zou namenlijk de miljoenste bezoeker van de band sinds het eerste optreden van vijftien jaar geleden, verwelkomt worden en ook zou voor de eerste keer het kersverse compilatie-album FIFTYSOMESUPERHITS verkrijgbaar zijn.

Veel tijd om stil te blijven staan is er niet. De organisatie wist al met grote zekerheid de komst van Zeke op Speedfest 2012 te kunnen bevestigen.

Door Jeroen Bakker

Lees ook:Nieuwe namen Rock Werchter
Lees ook:Fields Of Rock: Sex Pistols, Judas Priest, Dimmu Borgir, Ministry
Lees ook:Video’s: Thom Yorke live op Glastonbury 2010
Lees ook:Live-Review: Rammstein Live in Berlin
Lees ook:In première: Okkervil River – Our Life Is Not A Movie Or Maybe