Lowlands 2014 dag 2: Stromae de baas op Lowlands, The National komt in de buurt

The National

Terwijl er vrijdag vooral plaats was voor de ‘oude garde’ viel er op de zaterdag  wel genoeg nieuws te ontdekken. Zo mochten de Zweden van Hoffmaestro om kwart voor twee hun best doen om een halfgevulde Grolsch in beweging te krijgen en dat lukte eigenlijk heel aardig. De band maakt, met elf man op het podium, een aanstekelijke mix van hiphop, ska en rock, lekker voor op een festival dus. Het was allemaal niet heel hoogstaand maar zeker vermakelijk.

Folkpop groep Boy & Bear stond daarna in diezelfde Grolsch. Waar de band twee jaar geleden bijna van het podium zweette was het nu een heel stuk beter uit te houden, zelfs tegen het frisse aan. In thuisland Australië zijn het grote jongens en ook in Europa begint de groep steeds meer voet aan de grond te kijken. Muzikaal gezien beklijft het nog niet helemaal, maar de liedjes zitten goed in elkaar en zanger David Hosking heeft een mooie stem die ook live fier overeind blijft.

Als je Gregory Porter zou omschrijven zou je hem geen ‘typische Lowlands artiest’ noemen. De crooner laat echter met zijn mix van soul, jazz en blues horen dat er op het festival ook ruimte is voor andere dingen. Porter zet namelijk een geweldig optreden neer in de Bravo, die zowaar muisstil is tijdens de rustigere nummers. Daarnaast geeft hij alle ruimte aan zijn zeer goede achtergrondband, die echter weer snel aan de kant gaat als Porter zijn machtige strot opentrekt. Hoogtepuntjes vormen  ‘Musical Genocide’ en ‘1960 What?’.

Na Porter werd de Bravo het toneel van Jungle . Hoewel de tent redelijk gevuld was had ik het eigenlijk drukker verwacht bij een band die de laatste tijd toch wel aardig gehyped is. Misschien dat het tegenvallende debuutalbum Jungle hier debet aan is. Live klonk het allemaal wel lekker, met als uitschieters ‘The Heat’ en natuurlijk de spannende single ‘Busy Earnin’’.

Met Chet Faker heeft Lowlands wederom een Australiër op het podium staan en ondanks dat zijn naam een grapje is laat hij in de India horen dat hij zijn muziek wel serieus neemt. Faker maakt een fijne mix van jazz en elektronische muziek die hij ook live goed over weet te brengen. In een volle tent leunt zijn set vooral op materiaal van zijn dit jaar uitgekomen debuut Built On Glass al oogst hij het meeste bijval met een cover van ‘No Diggity’, waarmee hij een paar jaar geleden doorbrak op YouTube.

Acht uur ’s avond is misschien niet het lekkerste tijdstip voor James Holden en misschien was dat ook wel de reden dat zijn techno niet helemaal doorkwam. Hij had nog wel een drummer en een saxofonist meegenomen om zijn album The Inheritors van vorig jaar recht te doen en ook zelf speelde hij veel live in. Misschien dat het er op een later tijdstip meer uit was gekomen en eigenlijk had hij dat ook wel verdiend.

The National stond al twee keer eerder op Lowlands en ook dit jaar liet de band wederom horen zich bijzonder goed thuis te voelen in de Grolsch. The National speelde namelijk een gedreven set met veel nummers van hun laatste album Trouble Will Find Me maar ook genoeg van de klassiekers Boxer en High Violet. Toch was er iets anders dit jaar, de band was losser dan normaal en ook zanger Matt Berninger leek minder manisch dan vroeger, getuige de brede, oprechte glimlach die tijdens ‘Mr. November’ op zijn gezicht verscheen.

Stromae is in een jaar tijd uitgegroeid tot een ‘grote naam’. Waar hij eerder dit jaar op Pinkpop nog op het kleine podium stond, daar kreeg hij op Lowlands zomaar de status van afsluiter. En terecht ook nog, getuige zijn geweldige show in een ramvolle Alpha waarbij hij wederom alles uit de kast trok, van het dronken gezwalk tijdens ‘Formidable’ tot de bijna robotachtige poppenact bij ‘Papaoutai’. Enig minpuntje: hij had met die laatste moeten eindigen en er niet nog eens een uitvoering van het instrumentale ‘Merci’ achteraan moeten gooien, waarbij hij duidelijk de aandacht van het publiek verloor en de Alpha al leegstroomde voordat het nummer überhaupt voorbij was. Een mindere afsluiter van een wereldset.

Lees hier ook de verslagen van de vrijdag (met onder andere Disclosure, Sam Smith en Vance Joy) en de zondag (met onder ander Fink, Typhoon, Portishead en Queens Of The Stone Age).

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>