Recensie: Damien Rice – My Favourite Faded Fantasy

Acht jaar zat er tussen Damien Rice’s vorige album 9 en zijn nieuwste, My Favourite Faded Fantasy; niet alleen een eeuwigheid in de muziekwereld maar acht jaren die ook voor Rice zelf ook als een eeuwigheid gevoeld zullen hebben. Sinds de release van zijn succesvolle tweede plaat gingen Rice en zijn muze Lisa Hannigan, die een grote rol speelde op 9, op pijnlijke wijze uit elkaar, keerde hij zich af van de buitenwereld en trad hij slechts sporadisch op in thuisland Ierland.

Het was dan ook niet zeker dat My Favourite Faded Fantasy er ooit zou komen. Rice hervond de inspiratie pas toen hij vorig jaar naar IJsland trok en daar in de studio van Sigur Rós aan zijn nieuwe album begon te schaven. Zijn derde blijft in alles een break-up plaat, ondanks dat de split met Hannigan al jaren geleden is, is Rice er nog steeds niet helemaal overheen. Dat ademt My Favourite Faded Fantasy aan alle kanten uit, van de titels van de tracks (‘My Favourite Faded Fantasy’, ‘I Don’t Want To Change You’), de lyrics en de trieste, dik aangezette arrangementen met violen, blazers en piano.

In die zware arrangementen zit meteen ook het zwakke punt van My Favourite Faded Fantasy. Terwijl de plaat vol staat met prachtige nummers kiest Rice er regelmatig voor om de boel aan het einde (te) zwaar aan te zetten, waardoor het album bij vlagen pathetisch wordt. Hier heeft hij vooral een handje van op de eerste helft van het album, op bijvoorbeeld ‘My Favourite Faded Fantasy’, ‘It Takes A Lot To Know A Man’ en ‘The Greatest Bastard’, met in het eerste gedeelte nog ruimte voor introverte zelfreflectie: “Am I the greatest bastard that you met?/the one you can’t forget”.

Dat neemt niet weg dat Rice verder gewoon een goede plaat heeft gemaakt, met het mooie ‘I Don’t Want To Change You’, het onopgesmukte ‘The Box’ en het folky ‘Trusty And True’, waarop Rice’s Ierse roots duidelijk naar voren komen. Rice levert met My Favourite Faded Fantasy een waardige opvolger af van zijn eerdere succesalbums O en 9. Nu nog hopen dat het niet weer acht jaar duurt voordat we weer wat van hem horen.

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>