Live review: Nick Waterhouse in EKKO, Utrecht

Nick Waterhouse had het er maar druk mee donderdagavond in Utrecht: uitgebreid verkondigen dat hij écht geen kloon was van genregenoten Mayer Hawtorne, Eli ‘Paperboy’ Reed en Amy Winehouse. En dat alle mensen die vinden dat hij oude soulhelden eenvoudigweg naspeelt wat hem betreft in de stront kunnen zakken. Een eerzuchtig mannetje, deze Waterhouse.

De muziek van Nick Waterhouse leunt inderdaad stevig op (hoewel toch geen kopie van) de voornamelijk ‘zwarte’ muziekstijlen uit het midden van de vorige eeuw,  maar met een show zoals hij en zijn zeskoppige band deze avond weggaf hoeft hij zich echt geen zorgen te maken dat iemand het in zijn hoofd zou halen te gaan mierenneuken over originaliteit.

Nick Waterhouse swingde namelijk de spreekwoordelijke pan uit. Het is moeilijk te geloven dat deze groep slechts één plaat uit heeft (verschenen bij Stone Throw Records, een stal met wel meer befaamde retro-artiesten), want live staat het geluid van deze band als een huis. De soepele mix van soul, rauwe r ’n b (en dan niet in de Usher- of Craig David-zin van het woord) en swingende rock ’n roll doet het uitstekend in de uitverkochte EKKO. Een flink deel van het publiek waagt danspasjes ondanks de enorme hitte in de zaal.

Waterhouse zelf is pas 26 jaar, maar zijn muziek klinkt alsof het in een rokerige Amerikaanse bar in de jaren ’50 gespeeld wordt. De nodige rock ’n roll clichés worden uit de kast getrokken (band uitgebreid voorstellen, om de beurt soleren), maar de groep uit San Francisco voert wel alles tot in perfectie uit. De combinatie van tenorsax en baritonsax bepaalde samen met de bassist en drummer meestal het ritme en de imponerende zangeres zorgde samen met frontman zelf -duchtig solerend op gitaar- voor de nodige variatie. Van ingetogen soul tot uitbundige uptempo rock ‘n roll. De toetsenist voegde slechts schaarse accenten toe, maar hij schijnt samen met Waterhouse het brein en de organisator van de band te zijn. De sfeer is mede door de sympathieke uitstraling van de bandleden vanaf het begin goed en vrijwel het hele debuutalbum Time’s All Gone komt aan bod.

Alleen de toegift viel een beetje in het water. Onder schaarse begeleiding vertelde Nick nogal langdradig een deel van zijn levensverhaal , voornamelijk over hoe hij deze band begonnen is. Daarna werd er nog één nummer doorheen gejaagd en mocht het publiek -doorweekt van het zweet maar voldaan- naar adem gaan happen in de frisse buitenlucht.

Live: Nick Waterhouse

6 juli 2012

EKKO, Utrecht


facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>