Het is bijna ongelooflijk hoe Texaanse indieband Spoon met een relatief lastig te verteren album als het gloedjenieuwe Transference in een klap op plek vier van de Amerikaanse album charts binnenkomt. Bij uitermate poppy voorganger Ga Ga Ga Ga Ga van drie jaar terug was dit minder gek, maar het weliswaar per draaibeurt groeiende Transference moet het toch meer van de droge grooves en weerbarstiger riffjes hebben. Wellicht dat Spoon bij het concert in de Amsterdamse Paradiso volgende week donderdag 18 februari het beste van die twee werelden combineert: voor wie dat ook wil uitvinden, mag ik i.s.m. Paradiso een setje van twee kaarten verloten. Lees verder
Van zenuwwekkende elektronica ging Jamie Lidell een jaar of vier terug op Multiply over op stijlvolle soul met een twist. Op de plaat Jim van twee jaar terug zette hij die lijn succesvol voort – met knoepert van een radiohit Another Day tot gevolg -, maar op zijn nieuwe album Compass lijkt Lidell het experiment weer op te zoeken. Althans: het titelnummer heeft weer de welbekende soulvolle vocalen, maar muzikaal gaat het van klein akoestisch naar vol orkestraal musical-achtig dan wel filmisch. Zo hoorde je Lidell beslist nog niet eerder.
Lidell heeft de nodige hulp gehad voor Compass, en niet bepaald van de minsten: onder meer Beck, Feist, Gonzales, Chris Taylor van Grizzly Bear en Pat Sansone van Wilco hebben bijdragen geleverd, in de studio of via internet. Lees verder
Eind augustus kondigde Johannes Sigmond, muziek makend onder de Deense wielrennernaam Blaudzun, al zijn tweede album aan voor een release in februari. Seadrift Soundmachine is de intrigerende titel van die nieuwe plaat, minstens zo boeiend om te zien is de eerste videoclip bij bondige eerste single Quiet German Girls. Een liedje dat een stuk vlotter klinkt dan de nachtelijke ballades van zijn debuut, maar zich intussen gevoelsmatig nog steeds in het duister bevindt. Het geluid van The Veils is in de buurt, dankzij Blaudzun’s wat schorre stem, al durft hij nu ook flink de hoogte in te gaan. Lees verder
In het kader van ‘alles komt weer een keertje terug’, doken er afgelopen week weer wat opmerkelijke bandreünie-nieuwtjes op. En dan hadden we enkele weken terug de eenmalige hereniging van Brett Anderson’s Suede komende zomer in Londen blijkbaar nog over het hoofd gezien. De leukste lijkt vooralsnog de (eenmalige?) wederopstanding van Black Grape, Shawn Ryder’s vervolg op The Happy Mondays, die de laatste jaren ook al her en der hebben opgetreden. Garbage-zangeres Shirley Manson laat dan weer in een uitzinnige Facebook-post – geschreven op de toon van een 15-jarige ook al is madam al dik in de 40 – doorschemeren dat de Schotse met de oude Amerikaanse Garbage-mannen (zie foto) in de studio heeft gezeten, inclusief Butch Vig. Lees verder
De boekers van Rotterdams muziek- en kunstenfestival Motel Mozaïque zijn inmiddels goed op stoom voor de komende editie, zeker op muziekgebied. Onlangs werden onder meer de klinkende namen van Mumford & Sons en Fuck Buttons aan de line-up toegevoegd, nu is bekend dat ook TV On The Radio-gitarist Kyp Malone (foto) in het tweede weekend van april naar de havenstad komt onder zijn solo-alias Rain Machine. Nieuwe Belgische folkpop-revelatie Isbells is ook van de partij, evenals de rock ‘n rollband uit Austin, Texas The Strange Boys. Jazzy gekte op z’n Japans is er van het zeskoppige The Soil & ‘Pimp’ Sessions, terwijl Three Trapped Tigers is geboekt voor rauwe, overstuurde elektronica met een poprand. Lees verder
Allemaal leuk en aardig dat muziekcritici en indievolgers een kleine twee jaar terug massaal wegliepen met de weids galmende harmonieën van Fleet Foxes. Maar dat meesterwerk The Trials Of Van Occupanther van Texaanse band Midlake twee jaar daarvoor al soortgelijke koude rillingen opriep met verfijnde liedjes met folkpopbasis en prachtige, zelfs wat ingetogener samenzang, leek alweer even vergeten.
Het zal ermee te maken hebben dat de folky indiepop van het vijftal toch wat introverter van karakter was, en daarmee iets minder toegankelijk. Bijna vier jaar later is daar dan eindelijk de langverwachte opvolger The Courage Of Others, waarop een zwaarmoediger klinkend Midlake nog wat meer in zichzelf keert. Iets dat overigens niet direct bezwaarlijk hoeft te zijn. Lees verder
De wereld zal weten dat er een nieuwe plaat van Gorillaz onderweg is: mede-bedenker en kunstenaar Jamie Hewlett heeft een spectaculair geanimeerde trailer gemaakt voor derde Gorillaz-album Plastic Beach, uit op 9 maart. Bandleden 2D, Murdoc Niccals, Noodle en Russel Hobbs zijn er niet eens in te zien, het fictieve eilandje in de Stille Oceaan waar Plastic Beach in complete afzondering zou zijn gemaakt wél, vanuit alle hoeken en in volle kleurrijke glorie, mag je wel zeggen. Dit belooft wat voor de aanstaande videoclips: kijk en vergaap je. Lees verder
Dus daarom kon Radiohead onlangs zo eenvoudig tussen de rijke sterren in Los Angeles een benefietconcert voor Haïti geven (opbrengst een half miljoen dollar). Volgens enkele Amerikaanse muziekblogs heeft de band de afgelopen weken nieuwe muziek opgenomen in de heuvels van Hollywood in het zonnige Californië. Dat kan natuurlijk best: de band ging tenslotte in januari de studio in; waar die stond, was niet verteld. Reden numero uno voor deze warme locatie volgens vaste producer Nigel Godrich: de band wilde het beroerde, naargeestige Engelse winterweer ontvluchten. Lees verder
In eerste instantie viel Belgische band Mintzkov (Luna) op door het stemgeluid van zanger Philip Bosschaerts, dat frappant veel op de strot van dEUS-zanger Tom Barman leek. Een plaat verder (het sterke 360° uit 2007) was de naam Luna geschrapt, en waren er zoveel straffe rocksongs op het repertoire bijgekomen, dat je niemand nog over hoorde zeuren over die stem. Deze maand nog is het tijd voor het derde album van de band, Rising Sun, Setting Sun getiteld. Als producer werd de Brit Jagz Kooner gevonden, iemand die zich doorgaans veel met elektronischer muziek bezighoudt en in het verleden platen produceerde van Infadels, Reverend and the Makers en Radio 4. Lees verder
Na Kyteman en De Staat vorig jaar, lijkt het eerste verse, grote succesverhaal voor een Nederlandse artiest van 2010 definitief begonnen. Uiteraard gaat dat verhaal dan over de 20-jarige Tim Knol uit Hoorn: zijn uitzonderlijk rijpe debuutplaat gemaakt met hulp van ‘oude rotten’ als Anne Soldaat en Johan’s Jacco de Greeuw doet het meteen goed in de album charts: wellicht mede dankzij een optreden in De Wereld Draait Door is de plaat op de twaalfde plaats van de Album Top 100 binnengekomen. De releaseshow van woensdag 3 februari in Paradiso was bovendien ver van tevoren uitverkocht. Een nieuwe show in Paradiso is al aangekondigd voor 24 mei, maar dan in de grote zaal. Lees verder
Recente Reacties