Nooit van Gehoord? – Gonjasufi

Gonjasufi Met debuut Ropechain van Grampall Jookabox werden we eind 2008, begin 2009 verrast door een fijn geschifte, alle kanten opschietende popplaat die de luisteraar met behoefte aan uitdaging achterliet met een plezierig ‘what the fuck?’-gevoel. Nog vroeg in 2010 bereikt deze zwaar bebaarde, als een kluizenaar ogende Californiër die muziek maakt onder de naam Gonjasufi, met gemak hetzelfde effect.

A Sufi And A Killer is de titel van man’s hoogst opmerkelijke en fascinerende debuutalbum, dat bij gerenommeerd experimenteel elektronicalabel Warp is verschenen. Een bijna absurd veelzijdige, zelf geproduceerde plaat – met hier en daar een beetje hulp van oa. Flying Lotus en The Gaslamp Killer – die opzettelijk zeer ruw lo-fi geproduceerd is en vol oneffenheden zit. De ideeen zijn talrijk en de tracks zijn kort: Gonjasufi jaagt er in een uurtje 19 schetsen dan wel liedjes doorheen.

En zo kan het gebeuren dat de rauwe muziek op A Sufi And A Killer laveert tussen iets dat op experimentele hiphop en psychdelische lo-fi elektronica lijkt, liefst met zwaar overstuurde bassen en dito vocalen, zoals in DedNd of Ancestors. Of er zijn de onheilspellend traag en slepend gespeelde tracks, zoals Kobwebs, waarin Gonjasufi hulp krijgt van The Gaslamp Killer, of duister slotnummer Made, waarin je bijna hoort dat Gonjasufi uit de Zuid-Californische woestijn afkomstig moet zijn.

Funky soul/soulvolle funk is er ook, zoals in Candylane. En dan is er nog een vreemde, trage soulslijper als Sheep, met blazers, vrouwelijke achtergrondzang en een tekst waarin Gonjasufi bedenkt hoe het zou zijn als hij een schaap was. Nog niet vreemd genoeg? Check dan de knettergekke, pure pop in She Gone, die weer overgaat in de Stooges-achtige punkrock van SuzieQ.

Het is er echt allemaal: A Sufi And A Killer bevat zodoende allerlei lo-fi snufjes Zappa, Captain Beefheart, soul, funk, elektronica, punk en hiphop die door Gonjasufi samengevoegd een van de opmerkelijkste platen van dit moment, zo niet in tijden oplevert. Met muziek die eigenlijk niet in normale bewoordingen te beschrijven is, al zullen sommige mensen het ‘amateuristisch gerommel’ noemen. Begrijpelijk, maar niet terecht. Check het uit:

Gonjasufi – Candylane