Voor wie zich nog kan herinneren dat een zekere Lea Kliphuis al in 2004 het singer/songwriter-festival van Gelderland won, is het wellicht een verrassing dat een volwaardig debuutalbum van de Nijmeegse zangeres nu pas een feit is. Langzaam laten rijpen, heet zoiets ook wel, en dat komt de kwaliteit van songs in dit genre gelukkig meestal ten goede. Bovendien wordt dat wachten nu stevig beloond. In de persoon van Lea heeft Nederland er een in het oog springende country-popzangeres bij, die met debuut Can I Come By? een veelzijdige, heel aangename en vooral mooi en krachtig gezongen americana-plaat aflevert. Eentje met een behoorlijk authentiek gevoel in zich, veel meer dan je ooit in de gladdere producten van de Ilse DeLange’s of Stevie Ann’s van deze wereld zult horen. Lees verder

Omdat sommige Belgische muzikanten niet genoeg muzikale projecten om handen kunnen hebben, zijn Tim VanHamel (Millionnaire, dEUS, Evil Superstars) en Pascal Deweze (Sukilove, Metal Molly) nu samen een nieuw superduo begonnen. Specifieker: een sixtiespopbandje met verrekt aanstekelijke liedjes en heerlijke, onweerstaanbare Beach Boys-koortjes en -arrangementen, met hier en daar een steviger uitstapje richting Stooges-achtige oerpunk. Maak kennis met Broken Glass Heroes, waarvan het veertien liedjes tellende debuutalbum Grandchildren of the Revolution in Nederland uitkomt op 18 oktober. Lees verder

Komt de beste psychedelische rock ‘n roll in 2010 uit het verre Australië en Nieuw-Zeeland? Na het prachtige Innerspeaker van het Australische Tame Impala, komt nu het Nieuw-Zeelandse Surf City met heerlijk debuutalbum Kudos op de proppen. Aanvankelijk noemden deze vier kiwis hun band nog Kill Surf City, naar een b-kantje van een Jesus & Mary Chain-single (en dus niet naar de Jan & Dean-single). En zo weet u meteen een van de invloeden waar Surf City op Kudos de mosterd haalt voor zijn volop grommende en galmende psychedelische rock met tenminste een handvol gouden popmelodieën. Met hedendaagse Amerikaanse surfpopadepten als Surfer Blood of Best Coast heeft Surf City kortom minder te maken.  Lees verder

Hoe een voorliefde voor antieke filmsoundtracks van veertig tot tachtig jaar oud heeft geleid tot een van de opmerkelijkste, meest avontuurlijke Nederlandse popplaten die je dit jaar zult horen? Enter de Utrechtse Lilian Hak, die in het verleden twee albums maakte in de electro-underground – ze werkte zelfs samen met de Duitser T.Raumschmiere -, maar nu muzikaal gezien volslagen anders voor de dag komt op het album Old Powder New Guns.

Na enkele jaren terug voor reizend theaterfestival De Parade eens te hebben gestoeid met verknipte jaren veertig-muzieksamples, kwam ze op het idee om een heel album te maken met liedjes vol samples uit stokoude filmmuziek vermengd met nieuwe arrangementen. Ze reisde af naar het Thaise Bangkok en sloot zich op in een appartement op de 22ste verdieping, om zich ver boven de hete stad onder te dompelen in de muziek en sfeer van films uit de jaren dertig tot de jaren zestig, van Charlie Chaplin tot Alfred Hitchcock. Lees verder

Met zoveel nieuwe hippe bands van de laatste tijd met als woonplaats New York, of specifieker Brooklyn, zou je bijna vergeten te kijken wat voor nieuws er nog zoal komt uit een andere Amerikaanse, creatieve broedplaats, helemaal aan de andere kant van het land: Portland, Oregon. Een nog vrij onbekende band uit die stad heeft zichzelf Nurses genoemd (google dat maar eens zonder voorkennis) en tourt deze weken door Europa, waarbij vrijdag 3 september Into The Great Wide Open op Vlieland wordt aangedaan. Ik ga zeker even kijken, want deze drie mannelijke verpleegsters maken speelse, catchy liedjes, die qua geluid en inventiviteit ergens tussen het Animal Collective van een paar jaar terug en Grizzly Bear inkruipen. Lees verder

Ongelooflijk, maar waar: ook in de Vlielandse bossen kun je je komend weekend op Into The Great Wide Open toch middenin countryhoofdstad Nashville te Tennessee wanen. Vroeg op de zaterdagmiddag speelt de 23-jarige countryzangeres Caitlin Rose op het nieuwe Naar Buiten-podium. Verwacht ondanks haar afkomst bij haar optreden zeker niet van die gladde ideale schoonzonen/ dochters-countrypop zoals die met tonnen tegelijk nog uit haar stad verschijnt, maar wel oprechte, smaakvol gearrangeerde en warm klinkende country-achtige luisterliedjes, zoals te horen op haar debuutalbum Own Side Now. Een enkele keer traditioneler (That’s Alright, Coming Up), dan weer heel poppy (Own Side). Lees verder

Voor hen die op de vroege Lowlands-zaterdagmiddag nog niet dood willen gevonden bij het meezingfestijn genaamd Lowlands Zingt, is er gelukkig nog hoop. De Amerikaanse Jesca Hoop om precies te zijn, afkomstig uit noordelijk Californië. Hoop (1976) groeide op in een Mormoons gezin en hield zich al op vroege leeftijd bezig met het schrijven en spelen van akoestische folkliedjes op haar gitaar.

Een en veranderde toen zij een bijbaantje kreeg als nanny voor de drie kinderen van… Tom Waits en diens echtgenote Kathleen Brennan. Waits kreeg haar muzikale talent in het oog en ontpopte zich zo al snel als Hoop’s muzikale mentor, zodat zij nu reeds in haar dertiger jaren alsnog de wereld kan rondtouren.  Lees verder

U bent op zoek naar het charmantst rammelende, indiefolk damesduo van Lowlands 2010? Zorg dan dat je zaterdagavond in Lima bent bij het optreden van Peggy Sue. Peggy Who? Peggy Sue,  vernoemd naar een liedje van good old Buddy Holly en afkomstig uit het Zuid-Engelse Brighton, en voorheen opererend als Peggy Sue and the Pirates of Peggy Sue and the Pictures. Goede vriendinnen Rosa ‘REX’ Slade and KatyBeth ‘KLAW’ Young vormen de kern van Peggy Sue, op plaat en live inmiddels aangevuld met drummer Olly Joyce. Wat voor muziek de dames maken, is zodoende in de eerste zin al weggeven: indiefolkpopliedjes van het lieve soort, losjes tot lekker rammelend gespeeld en met prima samenzang, zo is te horen op MySpace. Een akoestische CocoRosie zonder operazang en fietsbellen, anyone? Lees verder

Een van de aangenaamste recente mengelingen van lichte shoegaze- en lofi-droompop vol echo’s naar de jaren tachtig, is te vinden op Gemini, het mooie, deze zomer verschenen, elf nummers tellende debuutalbum van Wild Nothing. Achter deze naam gaat de Amerikaanse muzikant Jack Tatum schuil, die eerdere muziek maakte als Jack and the Whale en ook lid was van de band Facepaint. Naast het creëren van een tegelijkertijd eigentijds en toch wat nostalgisch aandoend galmpopgeluid, blijkt hij ook zeer bedreven in het schrijven van melodieuze, mooie en pakkende liedjes. Lees verder

Voor wie op 1 mei dit jaar al vroeg bij het concert van Editors in de Heineken Music Hall was, is de naam Airship mogelijk al geen onbekende meer. De jonge band uit Manchester en omgeving speelde toen al bijtijds als voorprogramma, met slechts de EP Algebra net uit. Terwijl een debuutalbum nog in de maak is, keert het kwartet in augustus terug naar het Europese vasteland voor optredens op Pukkelpop en Lowlands. De muziek die de band maakt is minder grillig dan het plaatje op de MySpace-site van Airship zou moeten doen geloven (enge koorknaapjes van wie er één het woord Airship in bloed uitspuugt). De spot als support voor Editors is een begrijpelijke, want in zijn indiepop met hier en daar een steviger uithaal laat Airship zat ruimte voor het grote gebaar. Lees verder